de official

Powerliften, het woord zégt het al. Kan worden beoefend bij clubs met namen als Atlas, Helios en Spartacus. En al trainden de krachtpatsers zich vóór aanvang van de NK Powerliften murw, de toegang tot het toernooi wordt hen niet zomaar verleend. Allereerst dient er gewogen te worden om de juiste gewichtsklasse te kunnen bepalen. Dat gebeurt tot anderhalf uur vóór aanvang van de wedstrijd. Een enkeling propt zich vervolgens, na zich tot dan aan een streng dieet te hebben gehouden om zo binnen de gewichtslimiet te blijven, nog even in hoog tempo vol. Want gewicht betekent kracht in deze sport. Er wordt gecontroleerd op andere dan door de bond toegestane reclame-uitingen. En of de inhoud van de sporttas niet riekt naar ongewassen kleding, handdoeken of vuil schoeisel. Er bevinden zich drie scheidsrechters, gehuld in blauwe en van goudomrande bondsinsignes voorziene blazers, langs de mat. Er is een wedstrijdbureau voor het benodigde papierwerk. En een speaker die de uitslagen tussen de stampende muziek door weet op te lepelen. En een EHBO’er. En drie potige vangers en tillers. Voor het geval de atleet dreigt te bezwijken onder zijn of haar vele kilo’s. Na afloop is er een dopingcontrole en om willekeur tegen te gaan wordt geloot wie een gang naar het toilet gaat maken. Op de uitslag moet vijf weken worden gewacht. Komt hij eerder, dan is er iemand in verwachting. Of simpelweg betrapt.

Dit is de 35ste aflevering van een serie over officials in de sport.