Bong hits 4 Jesus

De hoogste rechters van Amerika treden op als trippende hippies.

Wat een geluksdag. We hoeven niet op het schellinkje achter het hek, waar je niets ziet en waarvoor iedereen waarschuwt. We zitten om onduidelijke redenen vooraan. Juist nu.

,,O God!”, kreunt een journalist naast me: ,,This is só cool.”

Ja, we genieten enorm in het Hooggerechtshof. We hebben onbeperkt zicht op Kenneth Starr – u weet wel, de speciale aanklager van Bill Clinton. En op de negen eerbiedwaardigste rechters van Amerika, die juist vandaag weergaloos optreden.

,,Legaliseer drugs!”, zegt Antonin Scalia.

,,Verkrachting is leuk!”, probeert Anthony Kennedy

,,Vermoord iemand!”, betoogt weer Scalia .

Is het de lente? Het komt allemaal door Joseph Frederick, een jongen uit Alaska. In 2002 kwamen atleten met het Olympisch vuur, op weg naar Salt Lake City, door Fredericks woonplaat Juneau. Joseph Frederick, toen 18 jaar oud, wilde op tv. Zijn school deed mee aan de festiviteiten, er liepen cheerleaders van Juneau-Douglas High School in de optocht mee en de andere leerlingen waren aangemoedigd te gaan kijken. Dus Joseph Frederick ontrolde een spandoek van ruim vier meter lang. Met daarop de tekst:

BONG HITS 4 JESUS.

Een ‘bong’ is een hasjpijp. Een ‘bong hit ’: stoned worden. ‘Stoned worden voor Jezus’. Joseph Frederick en zijn vrienden kregen ontzettend de slappe lach van ,,de absurdistische kwaliteiten” van die tekst. Maar het schoolhoofd, Deborah Morse, schorste Frederick voor tien dagen.

Dat had ze beter niet kunnen doen. Frederick sleurde haar een strijd in die zelfs volgens Amerikaanse kranten ,,episch” van afmeting zou worden.

Joseph Frederick: zo’n jongen die leeft om de superieure rebel te kunnen uithangen. Altijd zijn docenten het bloed onder de nagels vandaan halen door Voltaire of Thoreau te citeren. Hij was al eens van school verwijderd wegens het ongewenst en eindeloos declameren van Camus in de aula. Verdomde het daarna trouw te zweren aan de vlag. Joseph Frederick schreef ook een heldenepos over zichzelf op internet: ,,Dit is het verhaal van een scholier die weigerde zich te onderwerpen aan de autoriteiten.”

Bong hits 4 Jesus bracht Joseph Frederick precies waar hij wezen wilde. Hij vroeg en kreeg steun van de American Civil Liberties Union en sleepte zijn schoolhoofd Morse voor de rechter.

Morse won.

Frederick ging in hoger beroep.

Frederick won.

Joseph Frederick begon intussen ook nog een rechtszaak tegen de politie, die hem zou hebben lastiggevallen na het spandoekincident, en kreeg een schadevergoeding.

Ook de vader van Joseph Frederick begon een rechtszaak. Toevallig werkte hij voor de verzekeringsfirma van de school. Volgens de vader was hij ontslagen omdat hij zijn zoon niet in het gareel hield – een jury geloofde hem en de vader kreeg bijna 200 duizend dollar.

Zo groeide een pesterijtje van een scholier uit tot een nationale kwestie over vrije expressie. Ook conservatieve en religieuze organisaties steunen Joseph Frederick.

Het hooggerechtshof bepaalde in 1969 dat studenten hun vrijheid van meningsuiting niet hoeven ,,af te werpen” als ze een schoolterrein betreden. Maar daarna kregen schooldirecteuren via nieuwe uitspraken wel de kans de orde te handhaven en scholieren te behoeden voor schadelijke invloeden. Wat weegt nu het zwaarst?

Het laatste, vindt de regering-Bush, die schoolhoofd Morse steunt. Kenneth Starr, nu in de rol van advocaat, betoogt dat Joseph Frederick met de mededeling ‘Bong hits 4 Jesus’ wilde aanzetten tot drugsgebruik. Zo probeert Starr het recht op vrije meningsuiting juridisch te omzeilen.

Starr krijgt hooguit 30 seconden. Dan gaan de hoogste rechters van Amerika loos. Je leest zoveel belangrijks over ze, maar nooit dat ze ook heel erg geestig zijn en het absurdisme enthousiast in ere houden.

De magistraten besluiten namelijk allemaal op allerlei manieren onfatsoenlijke dingen te gaan zeggen, zich hardop afvragend waar de vrije expressie van een scholier ophoudt.

Rechter Scalia: ,,Rook hasj, hartstikke leuk!?”

Rechter Stephen Breyer: ,,Of mag een scholier het alleen fluisteren tijdens de les: ,,Bong hits 4 Jesus, hi, hi, hi!?”

Rechter Scalia: ,,Of: ‘Afpersen is ook nuttig!?” ”

Rechter Kennedy: ,,Of: ‘Stem Republikeins!?’ Ha, ha, ha!”

Zo gaat het maar door.

Rechter David Souter probeert iedereen nog even in het gareel te krijgen: ,,De echte vraag lijkt me: Was het spandoek ontwrichtend? Gaat vrije meningsuiting niet boven alles?”

Dit inspireert zelfs de stoïcijnse mevrouw Ruth Bader Ginsburg: ,,Hasj stinkt voor Jezus! Mag dat dan wèl?”

Iedereen om me heen hikt en snikt. Ja we zijn blij, en vrij! Let the sun shine! De pers zal de leden van het Hooggerechtshof de dag erna met trippende hippies vergelijken. Alleen Kenneth Starr lacht niet.

En Joseph Frederick? Die zit in China. Hij geeft er les aan kinderen. Engelse les, niets over grondrechten. Althans, dat zegt hij.