Waarom zo’n haast, my dear Barclays?

De situatie lijkt overzichtelijk. ABN Amro zit ietwat opgejaagd aan de onderhandelingstafel met het Britse Barclays. Speculatieve beleggingsfondsen eisen radicale ingrepen bij de Nederlandse bank. Uiterlijk komende woensdag zal de bank haar agenda voor de jaarvergadering moeten geven, en daarmee besluiten hoeveel ruimte ontevreden speculanten op de aandeelhoudersvergadering krijgen.

Met Barclays als witte ridder poogt ABN Amro de regie over de eigen toekomst te houden. Maar het Britse TCI, dat vorige maand met een boze open brief de discussie over ABN Amro startte, eiste deze week dat ook andere bieders het recht moeten krijgen om in de boeken van ABN te kijken.

De tijd tikt dus in het nadeel van ABN Amro. Maar is het ook mogelijk dat de verhoudingen tussen ABN Amro en Barclays iets anders liggen? Dat de Britse bank zelf ook heel goede redenen kan hebben om met ABN Amro een vlucht naar voren te maken?

Barclays is niet alleen sterk in het bankieren voor particulieren en het midden- en kleinbedrijf in het Verenigd Koninkrijk. De bank heeft internationaal een sterk groeiende zakenbank, naar eigen zeggen een van de snelst groeiende ter wereld.

Barclays heeft zich gespecialiseerd in de activiteiten buiten de klassieke aandelenmarkten. Niet de begeleiding van beursgangen of fusie- en overnameadvies, maar de markt van renteproducten, valuta’s en grondstoffen en kredietderivaten zijn Barclays’ stiel. Handel voor eigen rekening is een belangrijke inkomstenbron. De bank is voor circa 40 procent van haar resultaat afhankelijk van de stemming op de financiële markten.

Juist de markt voor schulden en derivaten maakte de afgelopen jaren een stormachtige groei door. Maar nu zijn er ook probleempjes. De Amerikaanse markt voor risicovolle hypotheken wankelt. Barclays bleek ook 0,9 miljard dollar te hebben geleend aan het vrijwel bankroete New Century. Nu verhuizen die wankele hypotheken naar Barclays, bij gebrek aan beter.

De internationale zakenbanken maken de laatste weken mooie tussentijdse resultaten bekend, maar die cijfers dateren van vóór de grootste onrust op de Amerikaanse hypotheekmarkt en de onzekerheid op de markt voor kredietderivaten en andere exotische afgeleide verhandelbare schuldeffecten. Zoals een Amerikaanse bankier onlangs zei: het is een kwestie van tijd voordat de eerste lichamen boven komen drijven.

Alleen al daarom kan het geen kwaad voor ABN Amro om zelf ook eens goed in de boeken van Barclays te kijken.

Jeroen Wester