The Suicidal Birds

‘The Suicidal Birds can not be held responsible for any physical or mental damage’ staat er op het cd-hoesje van de nieuwe, tweede cd van dit duo uit Friesland. Die eventuele geestelijke of fysieke schade zou de luisteraar kunnen oplopen door de onbetamelijke sound van de dames Jessie (zang, gitaar) en Chay (zang, bas). En inderdaad: dit is geen muziek, dit klinkt alsof er een lading grind uit je boxen komt donderen. Hier wordt zang vervormd door een kapotte megafoon, de drums verzorgd door een kapot klinkende drumcomputer (die nog wel maat houdt) en de gitaren door een batterij verknipte effectpedalen gejaagd.

Tenminste zo lijkt het. Maar volgens de eigen informatie van Jessie en Chay klinken de instrumenten zo omdat ze zelf gemaakt zijn. Dat betekent dat het met opzet zo is gedaan. Chay en Jessie willen dit. Ze gebruiken de rotte sound als verbloeming van iets anders: van parels van melodieën die razendsnel voorbijtrekken. Onverdraaglijk en tegelijk onmisbaar.

Hester Carvalho

The Suicidal Birds. Versus Life (Tocado)