‘Loyaliteitswinst is boete’

Met extra dividend wil DSM trouwe aandeelhouders belonen. Beleggingsbedrijf Franklin Templeton vindt dat dit besluit ongelijkheid schept en vecht het aan bij de rechter.

Bestuursvoorzitter Peter Elverding zat gisteren op de eerste rij in de zaal van de ondernemingskamer van het Amsterdamse gerechtshof. De topman van chemieconcern DSM was hoogstpersoonlijk uit Limburg overgekomen om de verdediging bij te wonen van zijn geesteskind: het loyaliteitsdividend. Die door DSM uitgedokterde vennootschappelijke noviteit, waarbij trouwe aandeelhouders meer dividend krijgen dan beleggers die hun aandelen minder lang vasthouden, lag gisteren onder vuur van het Amerikaanse beleggingsconglomeraat Franklin Templeton, zelf aandeelhouder van DSM.

DSM maakte vorig jaar september het plan bekend om aandeelhouders die zich laten registreren en ten minste drie jaar hun aandelen in bezit houden, te belonen voor hun trouw in de vorm van een loyaliteitsdividend: 30 procent van het gemiddelde over het in de afgelopen jaren uitgekeerde dividend. Elk jaar extra dat men daarna geregistreerd blijft, bedraagt het loyaliteitsdividend 10 procent van het over dat jaar uitgekeerde dividend.

Doel is om beter te weten wie de aandeelhouders zijn en hen te betrekken bij de langetermijnstrategie. Niet toevallig ontstond het idee in de tijd dat Stork zich geconfronteerd zag met twee agressieve beleggers die stilletjes ruim 30 procent van de aandelen in handen hadden weten te krijgen en harde eisen gingen stellen. Bij DSM heeft 17 procent van de aandeelhouders zich al laten registreren.

Pikant is dat Franklin Templeton, dat ruim 2 procent van de DSM-aandelen heeft, zich óók heeft laten registreren, ook al is de belegger mordicus tegen het loyaliteitsdividend. Voor alle duidelijkheid, zo onderstreepten de advocaten: Franklin Templeton is géén activistische belegger die erop uit is DSM op te splitsen, tot verkoop van onderdelen te dwingen of de koers van het concern te verleggen. Nee, de beleggingsmaatschappij gaat bij DSM voor de lange termijn, aldus de advocaten. Maar ja, om nu uit principe af te zien van extra dividend, dat is ook lastig uitleggen aan je vennoten en dus had Franklin zich toch maar laten registreren.

Dat weerhield de beleggingsmaatschappij er niet van het loyaliteitsdividend, dat volgende week aan de DSM-aandeelhouders ter goedkeuring wordt voorgelegd, aan te vallen bij de ondernemingskamer. Een puur principiële kwestie, aldus de advocaten. Het belangrijkste bezwaar van Franklin, dat steun kreeg van de Vereniging van Effectenbezitters, is dat een loyaliteitsdividend ongelijkheid schept tussen bezitters van identieke aandelen. In feite krijgt de aandeelhouder die zich niet registreert een boete, aldus de advocaten, in de vorm van een lager dividend. Dus als het loyaliteitsdividend gemeengoed wordt, dan is voor een wereldwijde belegger als Franklin Templeton het hek van de dam, stelden de advocaten. Nog een bezwaar is dat aandeelhouders die zich laten registreren, zich bekendmaken bij DSM. En dat wil niet iedereen. Bovendien krijgen geregistreerde aandeelhouders toegang tot het register van aandeelhouders en kunnen ze zo zien wie hun medeaandeelhouders zijn en hoeveel aandelen die hebben, met alle mogelijke koersgevoelige gevolgen van dien.

Als DSM trouwe aandeelhouders wil belonen, dan moet het concern maar een nieuw soort aandeel in het leven roepen, die de belegger verplicht drie jaar vast moet houden, betoogden de advocaten. Hun eis luidde dan ook dat het plan opgeschort moet worden.

Het loyaliteitsdividend komt juist tegemoet aan de Code Tabaksblat, betoogde DSM. Had niet Morris Tabaksblat zelf gezegd dat „een beursgenoteerde onderneming zich voortdurend dient af te vragen of zij de aandeelhouders heeft die bij haar passen en wat deze aandeelhouders verwachten?” En had niet de commissie-Frijns gesignaleerd dat anonimiteit een groot knelpunt is bij corporate governance in Nederland? Dat wordt allemaal opgelost met het loyaliteitsdividend, volgens DSM. En met de koersgevoeligheid ten gevolge van de registratie valt het ook reuze mee, omdat aandeelhouders wel zien wie er aandelen in bezit heeft, maar niet hoeveel en welke mutaties zich voordoen. De conclusie van DSM luidde dan ook dat het mogelijk moet zijn om iets innovatiefs te introduceren zonder dat dat wordt gedwarsboomd door een kleine aandeelhouder.

De ondernemingskamer doet op 28 maart om 10 uur uitspraak, vier uur voordat de aandeelhoudersvergadering van DSM begint.