Kaartspelen op Mars

Iahu-Anat Westenberg (12) uit Krimpen a/d IJssel is net terug uit de woestijn van Utah, in Amerika. Daar probeerde zij met acht andere mensen twee weken te leven alsof ze op Mars waren.

„Mars Desert Research Station (MDRS) is een woongebied dat lijkt op Mars”, vertelt Iahu-Anat. De woestijn is rood met geel en er groeit weinig. Meestal was het warm. Ons huis leek op een soepblik, met twee verdiepingen en een schuin dak.”

Iahu-Anat is het eerste kind uit Europa dat naar MDRS mocht gaan. „Ze wilden onderzoeken hoe families er leven. Daarom mochten er jonge kinderen mee.” Als je op Mars zou leven moet je je aan strenge regels houden en veel taken verrichten. Dat moest dus ook op het Station. Iahu-Anat vond het moeilijk. „Zo mocht je nooit zonder je ruimtepak uit het soepblik. Op Mars is niet genoeg zuurstof. Het ruimtepak is warm en zwaar, erin spelen kan niet. In een rugzak zit een soort doos met een ventilator. Die blaast lucht in je helm.” Iahu-Anat mocht nooit alleen naar buiten. „Dat moest altijd twee aan twee. Voor de veiligheid. Als je op Mars valt en je pak scheurt, sterf je.”

Elke bewoner kreeg een eigen opdracht. Iahu-Anat moest fotograferen. „Ik heb vrij veel dingen gefotografeerd. Het hele huis, de douche, het toilet, de watertanks.” Buiten fotograferen ging lastiger. „Dan had ik ook nog die zware camera om mijn nek. Door mijn helm heen ging het scherpstellen redelijk.”

Ook deed Iahu-Anat buiten mee aan onderzoek. „Dan sloegen we met een hamer stukjes rots kapot. Door weeraanslag waren die zwart van buiten. Binnenin zagen we randjes, rood en groen. Dan weet je dat er micro-organismen zijn.” Dat noteerde Iahu-Anat en die gegevens stuurden ze, net als haar foto’s, per e-mail naar de commandant.

„Je moet als kind goed luisteren”, zegt Iahu-Anat. „Je mag niks uitstellen en de dagen zijn druk.” Als Iahu-Anat klaar was met haar taak en huiswerk mocht zij met de andere drie kinderen spelen. „Meestal praatten we over wat we hadden meegemaakt of vertelden we grapjes. Een keer hebben we gekaart.”

Iahu-Anat denkt dat het leven op Mars net zo is als tijdens haar verblijf in Utah. „Je bent in feite afgesloten van de beschaving. Ik zou er niet willen leven. Er is helemaal geen tv – hoewel ik best zonder kan. Voor even. Je kunt niet zwemmen en niet paardrijden. En alles is er altijd rood. Dan verlang je toch naar groen?”

www.marsmeisje.blogspot.com