Misschien gaat Jan z'n broek wel laten zakken

En wat weten we nu over Plasterk wat we daarvoor niet wisten? Zo’n KRO Profiel-uitzending ‘Het intelligent design van Ronald Plasterk’ wil ons ongetwijfeld iets vertellen. Maar wat? Dat Plasterk een atheïst is, maar dat wisten we al. Dat hij wetenschappelijk onderzoeker was, en een succesvolle, wisten we ook al. Nieuw was, maar vast ook niet voor iedereen, dat hij ,,een slanke tenorstem” bezit. Verbazingwekkend was de commentaarstem die steeds als er iets aardigs over Plasterk werd gezegd, beweerde dat hij ,,een onvermoeibare netwerker” is: „Oude vriendschappen onderhoudt hij met zorg”. Heet dat tegenwoordig netwerken? Of wordt daar de hele tijd gesuggereerd dat Plasterk mensen uitsluitend aardig bejegent en aan zich bindt ten eigen voordele, zelfs, zo hoorden we het commentaar hardop denken, met voortdurend het oog gericht op verder carrièrestijging? Waarbij de KRO er kennelijk van uitgaat dat het een sprong voorwaarts in je carrière is om in plaats van een succesvol onderzoeker minister van Onderwijs en Cultuur te worden.

Het was überhaupt een stomvervelende televisieavond gisteren. Kan ook wel komen door een vergeefse poging om langer naar de uitzendingen van Tien te kijken, de zender die verkocht schijnt te gaan worden en waarvan je maar geen idee hebt wat die zender nu eigenlijk wil. Ook gisteravond weer niet. Hoewel één ding als een paal boven water staat: Tien wil kijkers beslist niet te hoog aanslaan. Iemand die bij z’n verstand is, heeft daar niets te zoeken. Hoewel deze krant gisteren beweerde dat de serie Lotte van Tien door ‘kenners’ hoog wordt aangeslagen. Nu ja, ben ook geen kenner. Zie het trouwens niet dagelijks, maar dat komt ook omdat je het niet uithoudt naar dat bordkartonnen gedoe te kijken. Gisteren was er een ontroerend vers in Lotte, waar het hele modebedrijfpersoneel van in tranen uitbarstte: „Ik ben een boom in de herfst zo naakt en verwaarloosd en kaal”. Een verwaarloosde boom. Zie je vaak in de herfst.

Als er geen halve garen te zien zijn die heel naturel mogen kletsen – „Misschien gaat Jan z’n broek wel laten zakken maar meer mag-ie ook niet laten zakken want wat erin zit is voor mij”, verklaarde een aanstaande bruid vlak voor haar huwelijksfeest – zijn er wel ‘sterren’ aan het zingen maar je kent die sterren niet en zingen kunnen ze ook niet.

Tussendoor even snel naar de Duitse NDR gezapt waar een heel geruststellende documentaire over een jungle in India te zien was – van een neushoornvogel en olifantenwijfjes word je altijd weer rustig. Dan kun je daarna voor de zoveelste keer proberen tóch te lachen om de hogere humor van Green wing, een Britse komische ziekenhuisserie die de VPRO op Ned. 3 uitzendt en waarin alle dokters over seks en drank praten en elkaar zoveel mogelijk hatelijke dingen toefluisteren. Poging mislukt. Ook nog, heb er echt álles aan gedaan gisteravond, geprobeerd me voor Over vaders en zonen te interesseren, een nieuwe serie van de VPRO waarin meteen al weer zo’n ster het middelpunt was, zekere Xander de Buissonjé. Had niets te vertellen. Aan het eind kreeg de vader van Xander een compliment van presentator Hugo Borst omdat hij zo loyaal was met zijn zoon: „Dat vind ik mooi, dat vind ik erg mooi” en werd ons verteld dat Hugo Xander nu een aardige jongen vond. Fijn.

En oh ja, het nieuwtje van de avond, in NOVA: die groep vlindervangende Marokkaanse probleemjongeren waar Wilders zo boos over was, dat zijn geen probleemjongeren. Foutje. Maar hij blijft boos, verklaarde Wilders. That’s the spirit.

Reageer op deze column op www.nrc.nl/ogen