Voorzichtige toenadering tot Palestijnen

De westerse boycot van de Palestijnse Autoriteit loopt af. De VS en een aantal EU-lidstaten willen de betrekkingen met de nieuwe Palestijnse regering herstellen, behalve met de ministers van Hamas.

In de Palestijnse regering van nationale eenheid zijn de fundamentalistische beweging Hamas en de nationalistische organisatie Fatah vertegenwoordigd. Ook zijn er enkele onafhankelijke ministers.

Gisteren legde de Amerikaanse consul-generaal Jacob Walles in Ramallah als eerste officieel contact met de nieuwe Palestijnse minister van Financiën, Salam Fayyad, voormalig directeur van het IMF. Dat gebeurde tegen de zin van de Israëlische regering. Die wil het embargo gehandhaafd zien tot de Palestijnse regering, die wordt geleid door Hamas-premier Haniyah, voldoet aan de eis dat Israël wordt erkend en geweld wordt afgezworen.

Een Amerikaanse woordvoerder zei dat de VS ministers van Hamas zullen mijden, maar dat met de Fatah- en onafhankelijke ministers contacten zullen worden onderhouden. In de EU willen ook Italië, Spanje, Frankrijk en België deze lijn volgen. Parijs heeft de Palestijnse minister van Buitenlandse Zaken, Ziad Abu Amr, al uitgenodigd voor een werkbezoek. De Belgische minister De Gucht ontmoet Abu Amr vrijdag in Ramallah.

De Nederlandse regering is nog niet zover. CDA-minister van Buitenlandse Zaken Verhagen is net als Israël tegen het hervatten van de contacten met de nieuwe Palestijnse regering zolang niet voldaan is aan de internationale eis Israël te erkennen. Of Verhagen het Amerikaanse voorbeeld volgt, moet nog blijken.

Uit cijfers van de EU blijkt dat de hulp aan de Palestijnen vorig jaar met bijna 30 procent is gestegen tot bijna een miljard euro, ondanks het westerse embargo dat werd ingesteld na de verkiezingszege van Hamas. De hulp van Iran en de Arabische wereld is niet meegerekend in de Europese cijfers.

Na de winst van Hamas besloten besloten de EU en de VS de steun aan de Palestijnse Autoriteit te stoppen. Wel werd een „tijdelijk internationaal mechanisme” in werking gesteld om burgers, scholen en ziekenhuizen te helpen.

Hoewel de financiële hulp toenam, kromp de Palestijnse economie omdat investeerders wegbleven, Palestijnse goederen niet of moeizaam verhandeld konden worden en hulpprojecten werden gestaakt.