The Ponys

Met al die frisse nieuwe Britrockgroepen zou je bijna vergeten dat er in Amerika zo hier en daar ook nog goede rockmuziek gemaakt wordt. The Ponys uit Chicago zijn al zeven jaar actief en maken ruige, drukke garagerock in de traditie van de drie gouden P’s: Pavement (van wie ze de lome groove lenen), Pixies (de felle gitaaruitbarstingen) en Posies (de melodieuze songs met omfloerste zang). Het vertrek van toetsenman Ian Adams en de komst van tweede gitarist Brian Case heeft The Ponys op hun derde album Turn The Lights Out een krachtig geluid gegeven, dat van producer John Agnello bloemrijker mag klinken dan hun eerdere werk met no nonsense-opnametechnicus Steve Albini. Breed door de ruimte slingerende songs als Everyday weapon en Poser psychotic klinken als een Sonic Youth met betere liedjes, experimenteel in hun dwarse gitaarbehandeling maar toegankelijk in hun huppelritmes en meezingmelodieën. Bij vlagen ook lekker wazig psychedelisch. Dit is ouderwets goede gitaarrock die naar de toekomst wijst.

Jan Vollaard

The Ponys: Turn The Lights Out (Matador/V2)