ik@nrc.nl

„Doet u mij maar een exemplaar in het Turks”, zei ik tegen de boekverkoper.

„Verzamelaar?”, ketste de man terug, „of leest u echt Turks?”

„Nee, om u de waarheid te zeggen, het gaat om de herinnering. Ik wees naar de omslag van het boekje. „Daar midden op die brug heb ik dertig jaar geleden mijn eerste grote liefde ontmoet.”

„Zo, en wat is er met die liefde gebeurd?”

„Verdampt, maar pas na tien jaar. We hebben een mooie tijd gehad, die Turkse en ik.”

„Wonderlijk, een half uurtje geleden was hier een vrouw, klein, uw leeftijd schat ik. Ze vertelde hetzelfde verhaal. Ze heeft het laatste Turkstalige exemplaar meegekregen.”

Hans Hanewald