Geen auto, wel een mooi huis

Wat verdient een kleine apotheek in Woerden? Voor de apotheek Mieke van Hattum bedroeg de korting precies het inkomen voor beide vennoten.

Snel en Polanen is een nieuwbouwwijk in Woerden. In de apotheek van Mieke van Hattum komen veel jonge mensen en kleine kinderen. Met tien man personeel en 8.000 klanten is het een kleine apotheek. De tandarts, fysiotherapeut en logopedist zitten in hetzelfde gebouw. Twee straten verder is een verzorgingstehuis.

De apotheek levert opvallend veel vruchtbaarheidsmiddelen, antibiotica, inhalators en medicijnen voor hart- en vaatziekten. Ieder jaar komt een manager van Viafarma langs, een van de vijf grote farmaceutische groothandels. In een contract leggen ze vast hoeveel goedkoper ze het komend jaar geneesmiddelen kan inkopen. In 2004 bijvoorbeeld – het onderzoek van de zorgautoriteit gaat over dat jaar – kocht ze voor 1,3 miljoen euro aan geneesmiddelen bij Viafarma in. Ze betaalde er 1,1 miljoen euro voor – een korting van twee ton. Die korting zit vooral op de antibiotica en de cardiovasculaire geneesmiddelen. Die worden door meer dan één farmaceutisch bedrijf geproduceerd.

De zorgverzekeraars van haar klanten betalen de kosten van hun medicijnen plus 6,10 euro. De korting van twee ton berekent ze niet door aan haar klanten. Dat betekent: als ze 30 pillen van het kalmeringsmiddel oxazepam aflevert, krijgt ze 1,59 + 6,10 euro. Dat geldt ook voor de duurdere geneesmiddelen: 3.564,61 + 6,10 euro voor dertig spuitjes van een halve milliliter Neupogen, dat het afweersysteem oppept na bijvoorbeeld chemotherapie. De apotheek van Mieke van Hattum leverde in 2004 ongeveer 50.000 recepten af.

Ze rekent het voor. Wanneer ze het aantal recepten van dat jaar vermenigvuldigt met de vergoeding van 6,10 euro, maar daar de clawback-korting vanaf haalt (de wettelijke ‘afroming’ van 6,82 procent), komt ze uit op haar inkomsten dat jaar (exclusief de twee ton korting): 240.000 euro. „Dat is gelijk aan mijn bedrijfskosten.” Dat betekent dat ze evenveel aan vergoedingen binnenkrijgt als ze kwijt is aan salarissen, huur, voorraadkosten en de kosten van de auto, waarmee recepten bij mensen thuis worden gebracht. Haar bedrijfsresultaat van twee ton heeft ze dus geheel te danken aan de korting die ze van haar groothandel kreeg. Daarvan gaat 104.000 euro naar haar medevennoot. In 2004 stak ze dus 98.000 euro in eigen zak. Dat is haar norminkomen. De jaren erna wijken nauwelijks af, zegt ze.

Ze is kostwinner, heeft kinderen van 11, 8 en 6 jaar. Ze heeft geen auto, wel een mooi huis in Kamerik. Eens per jaar kampeert het gezin, in Nederland. Met vrienden gaat ze naar de Canarische Eilanden. Dat apothekers worden afgeschilderd als mensen die alleen maar kortingen en bonussen binnenhalen, maakt haar boos. „Zeker mijn generatie apothekers werkt hard.”

Als apothekers hun goodwill hebben afbetaald, of andere kosten van het verwerven van het bedrijf, „dan ziet het plaatje er anders uit”. Maar bij het gros van de apothekers, zegt Mieke van Hattum, is dat niet het geval.