Drijvende kracht in het country-and-westerngebeuren

Bij het concert van Dolly Parton in Zwolle verwachtte ik twee groepen mensen. Mensen met cowboyhoeden, die Dolly serieus namen als drijvende kracht in het country-and-westerngebeuren. De andere groep zou bestaan uit mensen die Dolly op een campy manier aanbeden, als grootbeborste engel van de fijne foute muziek. De metafans, zeg maar.

Maar je kunt Dolly helemaal niet op een metaniveau aanbidden, bleek al snel tijdens haar concert. Dolly, dat is echte muziek, en echt gevoel, ook al heeft ze Jolene volgens mijn voorzichtige schatting al vijftigduizend keer gezongen. Het maakt niet uit. Want het is echt mooi.

Bovendien is Dolly een muzikaal genie. Het is een wonder dat zij uit die afgeknepen regenwurmentaille klanken weet te krijgen (alhoewel, we weten allemaal waar haar klankkasten zich bevinden, en die zijn groots). En Dolly heeft niet alleen een stem, ze kan ook alle instrumenten bespelen. Alle instrumenten die zich natuurlijkerwijs voordoen in de Smoky Mountains, tenminste. Dat zijn de fluit, de gitaar, de bas, de viool, de met edelstenen ingelegde piano, en gaandeweg het concert kwamen er steeds meer obscure tokkelinstrumenten ten tonele (de sitar?) waarmee Dolly geluidjes maakte.

Bij elk lied vertelde ze een verhaaltje, dat meestal draaide om een of ander familielid dat nu in de hemel was en zeker vol liefde op ons neerkeek, hier in Zwolle. En dat was de show: praatjes en liedjes, en een showtrapje. Nergens was een rookkanon, een boa constrictor of een zestigkoppig ballet met latex pakjes te bekennen. De enige keer dat je kon spreken van een special effect, was toen een man met blote bast en tuinbroek een dansje op het podium deed, door Dolly aangekondigd als ‘The Country Boy’. Het andere onvoorspelbare moment was toen zij een duet zong met een Elvis-imitator. (Waarna ze vertelde dat dat dezelfde man was als The Country Boy. Aandoenlijk.)

Aan het eind zei Dolly dat ze het zo heerlijk had gehad, dat ze de volgende dag misschien weer in Zwolle zou spelen. Dat geloofde ik niet, want op haar tourlijst stond dat ze naar Londen moest. (Ze toert langs alle steden van Engeland en alle steden van Scandinavië. En Zwolle.) Anders was ik weer gegaan, want het was een heerlijk ouderwets concert. Tenminste, dat denk ik, want het was het enige ouderwetse concert waar ik ooit geweest ben.