Prachtig, die EU-aansteker

Je kunt natuurlijk lacherig doen over een EU-norm voor kindervriendelijke aanstekers, zoals nrc.next op vrijdag.

Maar moeten de 27 lidstaten dat dan afzonderlijk regelen?

Wat is er tegen een uniforme Europese standaard voor kinderveilige wegwerpaanstekers? Je kunt er natuurlijk lacherig over doen – hahaha, een Europese norm voor kinderveilige wegwerpaanstekers. Dat leek ook de teneur van het omslagverhaal van Mark Kranenburg, afgelopen vrijdag in nrc.next. Maar als je van mening bent dat er kinderveilige wegwerpaanstekers moeten zijn – net zoals er kinderveilige sluitingen zijn voor gevaarlijke vloeistoffen in het gootsteenkastje – dan kan zo’n standaard maar beter op Europees niveau gelden. Waarom zouden de 27 lidstaten dat elk afzonderlijk moeten regelen?

Fabrikanten hebben er ook geen enkele moeite mee. Die zijn gewend om met standaarden te werken. Met technische standaarden, met normeringen, met veiligheidsstandaarden – liefst zo breed mogelijk zodat ze niet voor elk land een aparte uitvoering hoeven te maken. Waarom is de Europese Unie ooit opgericht? Juist, om dit soort zaken te regelen. En het is terecht dat fabrikanten stellen dat zo’n standaard voor alle 27 landen moet gelden, omdat anders een goedkoop Chinees aanstekertje via Malta of Letland in de hele EU te koop wordt aangeboden.

Je kunt je afvragen of de testprocedure voor kinderveilige wegwerpaanstekers misschien niet een beetje uit de hand is gelopen. Honderd peuters jonger dan vier jaar en drie maanden die in twee pogingen de aansteker aan moeten zien te krijgen. Maar wie weet hoe de veiligheid van producten in het algemeen wordt getest, zal hiervan geen moment met zijn ogen knipperen. En niet elk individueel model hoeft getest te worden, het algemene principe is genoeg.

Blijft de vraag of die kinderveilige producten langzamerhand niet eerder een hinder dan een zegen vormen voor de gemiddelde consument. Vier cent meer voor een aansteker is erg veel geld. En wie bejaarden ziet tobben met een fles ammoniak of spiritus, heeft nog meer begrip voor een opkomende ergernis. Is dit niet erg veel hinder voor een paar uitgespaarde kleuterdoden?

Die vraag kun je stellen. Maar het antwoord hoef ik niet te horen van een Beierse deelstaatminister. Liever krijg ik dat van technische bureaucraten uit Brussel die kunnen rekenen en kunnen afwegen of een maatregel zinvol is.

Rob Biersma is redacteur van NRC Handelsblad

Het omslagartikel uit nrc.next, waar Rob Biersma op reageert, is na te lezen op nrc.nl/opinie

Ook via nrc.nl/opinie: de ins en outs van de EU-regeling over kindvriendelijke aanstekers.