Zusje zingt over broertje

Hoe ziet het archetype van het kleine broertje eruit? Dat ettertje dat niet wil deugen, grote broer of zus pest, te veel aan drugs doet, veel te lang in bed blijft liggen en zich daar afrukt op gore blaadjes? Kijk es naar de clip van ‘Alfie’ van Lily Allen, waarin de titelheld precies zo’n type is. Een schoonheid is het niet, eerder een Gremlin-achtig dwergpoppetje met een vuile grijns om zijn mond en een ruimvallende kledingkeuze die de huidige skinny-trend verre te boven gaat. ‘Take off that stupid fitted cap’, is dan ook het stijladvies dat Lily Allen haar jonge familielid geeft in de laatste regel van dit aanstekelijke liedje, dat trouwens wel heel zwaar leunt op het aloude ‘Puppet On A String’.

Maar dat mag de pret niet drukken van een verrukkelijk lichtvoetig liedje met een dito clip. Lily Allen, zelf natuurlijk de braafste thuis, staat in een kek jaren vijftig-jurkje het huishouden te doen in een kraakheldere keuken. Broertjelief huist in de belendende rommelige kamer. Het is een kleine schurk, nog in bed om half vier ’s middags, ‘high on THC’, druk bezig met vieze blaadjes, goed in het maken van obscene gebaren (op MTV braaf weggeblokt, op YouTube in volle glorie te bewonderen) en de kop thee die zijn brave grote zus hem brengt kan hij ook maar matig waarderen. Net zo min als haar goede raad.

Het contrast tussen de knisperend heldere wereld van ijverige Lily, van zichzelf niet zo’n heilig boontje zoals we van haar vreselijk leuke debuutalbum Allright Still weten, en het donkere domein van luie Alfie wordt lekker zwaar aangezet, zoals dat hoort in zo’n drie minuten-filmpje.

Lily sluit broerlief bijkans op in de koelkast als die op de tenen naar een biertje reikt en Alfie bekrast een foto van zuslief. Die dan prompt zingt: ‘Oh little brother please refrain from doing that / I'm trying to help you out so can you stop being a twat’. Met een lief dansje van broer voor zus loopt het toch nog goed af tussen die twee.

Maar de grap is vooral hoe de jonge Allen, zelf vaak geportretteerd als ironisch woordvoerster van haar losbandige generatie, nu met de tong weliswaar duimendiep in de wang gedrukt, de leegheid in het bestaan van de nog jongeren aan de kaak stelt. Ach, zo is er nooit iets nieuws in de wereld.

JACOB HAAGSMA