Verdraagzaamheid en tolerantie zijn vergeten

Nederland is zijn kosmopolitische, vrijzinnige geest kwijtgeraakt. Dat blijkt uit de discussie over de `dubbele nationaliteit`. Het uitsluiten van niet-loyaal gedrag van Nederlanders met nog een nationaliteit, weegt kennelijk zwaarder dan de universele waarden van het wereldburgerschap. Nederland kiest voor een samenleving, veilig achter de dijken.

Er doet zich een dubbel drama voor: niet alleen de meerwaarde van interculturaliteit is spoorloos verdwenen, ook de gevolgen van migratie zijn gekoppeld aan het gevoel van onveiligheid. De buitenlandpolitiek van het nieuwe kabinet is hiervan een voorbeeld. Nederland richt z`n blik alleen naar buiten om samen met Europese bondgenoten de problemen zoals georganiseerde criminaliteit, terrorisme en migratie effectief aan te pakken. Het versterken van de internationale relaties is nergens prominent terug te vinden.

Dat `vervelende nihilistische cultuurrelativisme` dat Geert Wilders hekelt, is vervangen door etnocentrisch universalisme. Het is zo sterk dat de Nederlandse identiteit statisch en onveranderlijk wordt geacht. Het is duidelijk dat de Partij voor de Vrijheid van Geert Wilders dit dubbele drama inzet als politieke troef. Door deze strategische keuze gaat deze partij een rooskleurige toekomst tegemoet. Maar wat levert het op? Veel zetels voor rechts-conservatief én veel ontevreden burgers. Alle Nederlandse waarden van tolerantie en verdraagzaamheid zijn we vergeten. We praten nu over dubbele nationaliteiten, islamisering en het burkaverbod. Al dat gesteggel over politiek onzinnige discussies, belemmert de discussies over zaken waar het echt om gaat: namelijk samen werken en samen leven.