Moderne brug voor Dresden bedreiging VN-predikaat

Dresden krijgt een nieuwe brug, maar raakt, hoogstwaarschijnlijk, een felbegeerd predicaat kwijt. Een rechtbank oordeelde deze week dat Dresden een brug over de Elbe moet bouwen, ook als stad en omgeving de VN-onderscheiding Werelderfgoed moeten inleveren.

De geplande brug luistert naar de lieflijke naam Waldschlössenbrücke, maar is een hypermodern gestroomlijnd vierbaans geval. In 2005 stemden de inwoners van Dresden vóór de bouw van de brug over de Elbe. De inwoners van de barokstad willen verlost worden van verkeersopstoppingen en de brug is daarvoor dé remedie. In een referendum sprak 68 procent van de bevolking zich uit vóór de brug.

De hoeders van cultureel erfgoed in de wereld schrokken van de plannen. Een moderne brug midden in het brede bucolische dal van de Elbe? Staal en beton in de wereldberoemde skyline van de barokstad? De Unesco was niet blij met Dresden. Een jaar voor het referendum was de Oost-Duitse stad op de lijst met werelderfgoed geplaatst. De plannen voor de brug waren ook toen al bekend, maar de Unesco protesteerde niet. Met het referendum diskwalificeerde Dresden echter als hoeder van culturele nalatenschap: de Unesco plaatste Dresden op de rode lijst.

De gemeente voelde opeens niet meer zoveel voor de brug. Dresden heeft sinds de Duitse eenwording veel geïnvesteerd in wederopbouw van de monumentale binnenstad. Het brede dal en de kerken en paleizen zijn uitgegroeid tot een toeristenmagneet. Vermelding op de werelderfgoedlijst is de stad heel wat waard.

De deelstaat Saksen was ook verguld met het predicaat, maar vond dat de stad moest luisteren naar de wil van het volk en spande een rechtszaak aan. De administratieve rechtbank in Bautzen droeg stad en deelstaat op om met de Unesco naar een oplossing te zoeken. De gesprekken liepen vast.

De uitkomst van een volksraadpleging is belangrijker dan een verplichting die voortvloeit uit internationaal recht, zeiden de rechters deze week. De rechters schaalden het belang van het referendum bijzonder hoog in onder verwijzing naar de Oost-Duitse geschiedenis. Gezien de „pijnlijke ervaringen gedurende de nationaal-socialistische en communistische dictaturen die de burgers niet democratisch, maar autoritair regeerden”, is inspraak van groot belang voor de democratische rechtsorde. Het volk heeft gesproken, Dresden moet bouwen.