Italië in de Achterhoek

Aan de voet van de Hettenheuvel eet Joep Habets grootse gnocchi

Er zijn restaurants met lef. Mezzo biedt voor 230 euro voor twee personen een arrangement dat uitdagend ‘Italië in de Achterhoek’ heet. Mezzo is ‘een restaurant met kamers’ aan de voet van de Hettenheuvel.

Het zijn sfeervolle kamers, voorzien van goede bedden en matige verlichting, met een prettige balans tussen eenvoud en luxe. De badkamer biedt basaal comfort, daar staat tegenover een royaal uitzicht op de bosrand, de groente-, fruit- en kruidentuin en rondhippende koolmeesjes. Met enige goede wil kun je het licht glooiende Montferlandse landschap vergelijken met de heuvels van Toscane, hier en daar verrijkt met een boerderette.

Italië is soms ver weg. Weggedoken in Chesterfieldbanken bij het vuur van de houtkachel nippend aan winterthee denk je eerder aan een cottage op het Engelse platteland. De inrichting is eclectisch, eigentijds gaat hand in hand met neoromantisch en ouderwets eiken verzoent zich met modieus chocoladebruin. We hoeven het interieur niet bloedserieus te nemen. De gecapitonneerde deuren, oude kastjes en nieuwe luchters zijn architecturale knipoogjes.

Lounge, restaurant en keuken lopen in elkaar over en tegen etenstijd maakt de kok een uitstallinkje van verse vis bij zijn open keuken. Het gaat er professioneel ontspannen aan toe, bij zowel de witte als de zwarte brigade.

Onderdeel van het arrangement is een zesgangendiner. Dat pakt minder onverantwoord copieus uit dan het lijkt, de porties zijn gematigd. De opening is ‘bündnerfleisch’ – zou het geen bresaola zijn? – met groene tomaat, rucola, bruschette en aceto balsamico. Het gerecht is gepeperd, de rosé uit het wijnarrangement zorgt doeltreffend voor de gewenste verkoeling.

Het wijnaanbod is geheel Italiaans. In de loop van de avond krijgen we een Vermentino di Sardegna, fris met een vleugje Golden Delicious, en de Neprica uit Puglia, stevig maar ook hups van karakter. Hij kan tegen het wildgerecht op, maar is, hoewel een typische eetwijn, niet te zwaar. De wijn ontleent zijn naam aan de eerste letters van de drie gebruikte druivensoorten negroamaro, primitivo en cabernet sauvignon.

Het menu vervolgt met een pittige vissoep vol venusschelpen. Daarna komt rog met tomatenroomsaus en een vleugje citrus. Beide gerechten zijn sterk op smaak. Bij Mezzo heerst wat minder de Italiaanse pure eenvoud. Het smaakprofiel is af en toe eerder Bourgondisch gecompliceerd. Eurofusion is de juiste benaming.

Om even op adem te komen is een kleine pauze in het menu ingelast. In de lounge bij het vuur van de houtkachel krijgen we – lang niet meer gehad – een spoom van passievruchtensorbet met Italiaanse bubbels. Dat verfrist de smaakpapillen voor de confrontatie met het reerack in een winterse entourage met puree, rode kool, gnocchi, in aceto balsamico gestoofde uien en rode wijnsaus. De beproefde combinatie, waarin de grootse gnocchi onverwacht excelleren, bewijst overtuigend zijn bestaansrecht.

Het menu eindigt na de kaas met een luchtig tiramisu-achtig taartje met perensorbet, frambozen- en perensaus en panna cotta met banaan. Het geheel is in dit geval niet meer dan de som der delen.

Aan de koffie bij de houtkachel vragen we ons af waarom je voor een verwenweekendje naar Milaan of Florence zou vliegen als je ook kunt afreizen naar de Achterhoek.

Mezzo, Hooglandseweg 6 Braamt, 0314 651452, www.mezzoweb.nl