de official

Konijnen ravotten zorgeloos in de voorjaarszon, Tiroler muziek waaiert over een met dennenbomen, gras en plastic matten bedekte vuilnisbelt. Het ruikt hier warempel naar glühwein, de pan met dé sportdrank pur sang staat in het clubgebouw op een gaspitje te pruttelen. Hier worden open clubkampioenschappen gehouden en daarvoor hebben zich een flink aantal deelnemers gemeld, variërend in leeftijd van vier tot vijfenzestig. Om te verkomen dat de Lottes, Florissen, Beaus en Jordys in het gips belanden, zijn er een flink aantal officials aanwezig. Een wedstrijdleider, met portofoon. Vier poortwachters om de correcte gang óm de gelukkig flexibele paaltjes in de gaten te houden. Een speaker. Een starter en een hulpstarter voor de juiste volgorde van de deelnemers en het tijdig vrijmaken van de baan. Een finishrechter, met portofoon. In een bruingemeniede houten keet worden de uitslagen bijgehouden, in de computer ingevoerd en, tussen de voor sommigen aanstekelijke muziek door, omgeroepen. Daar bevindt zich ook de verplichte EHBO-koffer. Bondsgedelegeerden zijn op dit niveau niet noodzakelijk, die waren overvloedig aanwezig in de Oostenrijkse sneeuw. Waar verleden week een van de deelnemertjes Nederlands kampioen werd. Met de kleinste wordt meegeskied, de oudste maakt al na enkele meters een doodsmak en alles daartussenin stort zich vol enthousiasme onverdroten naar beneden.

Dit is de 34ste aflevering van een serie over officials in de sport.