Bronstige faunen die elkaar zacht te lijf gaan

Dans: Compagnie Marie Chouinard. bODY_rMIX/ gOLDBERG_vARIATIONS. Choreografie: Chouinard. Nog te zien: 20/3 Parktheater Eindhoven. Inl: 020-6242631, www.baasbank-baggerman.nl

Op het podium is gekir en gekreun hoorbaar. Telkens als de danseressen en dansers een been op de grond planten, slaken ze zuchtjes. Het dansen op spitzen verschaft kennelijk evenveel pijn als genot.

In bODY_rMIX/ gOLDBERG_vARIATIONS gebruikt de Canadese choreografe Marie Chouinard de spitzen als masochistisch werktuig, wapen en prothese. De dansers ‘klimmen’ erop en zeulen zich voort, in plaats van er triomfantelijk op te balanceren of de suggestie te wekken de aarde te ontstijgen. Minder pijnlijk oogt het als danseressen hun benen aan elastieken omhoog trekken. Ze zijn poppenspeler en marionet ineen. Of ze ‘lopen’ – hangend aan een kabel – door de lucht en planten elegant hun spitzen in, als bloemkelken opengevouwen handen van de dansers.

De voorstelling levert vele surrealistisch beelden op: een ballerina raakt verstrikt in een ballet barre, een danseres in tutu met naakt bovenlijf duwt zich met lange tentakelbenen mechanisch voort met hulp van een rolkrukje.

In hun minimale kostuums lijken deze ballerina’s de futuristische achterkleinkinderen van Degas’ lieftallige danseresjes. Vaak worden ze ondersteund door glanzende stalen krukken, die ook als fallisch symbool dienen. Het werk van Chouinard is altijd expliciet seksueel getint, vanaf haar uitdagende zwoele solo Marie Chien Noir (1982) tot haar Jungeaans ritualistische interpretatie van Le sacre du printemps (1995). Soms is dat randje pornografisch, nu ook, maar wel altijd krachtig van beeld en betekenis. Bij haar gaan die twee hand in hand.

In deze voorstelling koppelt ze knap het thema ballet aan dat van de driften. De mannen voert zij op als bronstige faunen die elkaar hard en zacht te lijf gaan. De vrouwen zijn zowel kwetsbare nimfen als dominante wezens. Het spel met de hulpstukken – ook katrollen, kabels en karretjes – overheerst gelukkig niet zodanig dat het kermis of circus wordt. Daarvoor tempert de muziek – een bewerking van Glenn Goulds Goldberg Variations en Duforts Bach-variaties – het geheel genoeg. En houden de dansers door hun fraaie danskunst het onwezenlijke en droomachtige intact. Met uitzondering van een trapeze-dansact die soft erotisch is en thuishoort op de Kamasutra-beurs.