Aaf en Paulien beleven een sober avontuurtje in Amersfoort

Als je wilt worden overvallen door de smaak van een aardappel moet je naar Amersfoort, ondervinden Aaf Brandt Corstius en Paulien Cornelisse

Even een tip voor alle restaurateurs in spe: huur die oude autoshowroom aan het randje van de stad. Plemp hem lekker vol met stemmige designmeubels. En kokkerellen maar! Urban, industrieel, maar toch gezellig. In Amsterdam hebben ze binnen dit concept Dauphine (oude Renaultshowroom), en in Amersfoort is er Sober – in een oude Opelshowroom. Het voordeel van dit type restaurant is natuurlijk: makkelijk te bereiken met de auto.

sober brood

Nadat wij Sober makkelijk bereikt hebben met de auto, stappen wij een ruimte binnen die visioenen oproept van een modern hotel in een Scandinavisch land. Veel blank hout en warme belichting: enorme rood-oranje hanglampen. Voorin het restaurant is een esthetisch winkeltje waar sobere producten gekocht kunnen worden, zoals sober brood. Aan kleine details merk je dat ze hier erg van de kleine details zijn: mooie Italiaanse suikerzakjes, een visitekaartje van het restaurant dat bij elk menu in een speciaal vakje zit geschoven. Alleen aan de betonnen muren en de glazen pui zie je nog dat hier ooit Opels verkocht werden.

In de woorden van het restaurant zelf, op het menu, is dit het idee achter Sober: ‘Soms word je overvallen door de smaak van een aardappel. Alléén een aardappel. Daarin proef je de grond, de schoffelende boer, de hand van de kok en de flair van de bediening. Maar ook het porseleinen bord, de berken tafel, je jas aan het plafond en de mensen om je heen. Daar gaat dit restaurant over.’

Wij mogen in het niet-rokengedeelte zitten. Dat betekent dat wij in een soort houten kas midden in de showroom gezet worden, waar inderdaad een katrollensysteem is om de jassen op te hijsen zodat ze hoog, bijna bij het plafond, hangen. Ietwat omslachtig, maar wel geinig gevonden.

sobere kaart

Onze alleraardigste oberes komt de kaart brengen, waarop nadrukkelijk geen onderscheid gemaakt wordt tussen voor- en hoofdgerechten.

De sobere kaart doet veel aan name-dropping. Bij elke wijn wordt gezegd wie de eigenaar van de wijngaard is en dat hij dan weer een huisvriend is van een leuke Italiaanse man die het contact met Sober heeft gelegd. Het vlees komt van ‘meneer Vlug’ en van de Lindenhoff, de paling is ‘door Piet gerookt’.

Aaf: „Who the hell is Piet?”

Paulien: „Who the hell cares!”

Op het menu worden sommige dingen uitgelegd: dat penne pasta is, bijvoorbeeld, en sommige dingen niet. Zo blijft het onduidelijk wat nagelhout is. Altijd wel in voor een sober avontuurtje bestelt Paulien het nagelhout, wat heerlijk gedroogd vlees blijkt te zijn. Jammer als het op is. Daarna volgt een erg goede entrecote. Aaf krijgt eerst de geroosterde ui met geitenkaas en daarna een bleke fallische kalfssaucijs, die desondanks (of dankzij?) erg lekker is. Welke wijn Aaf moet bestellen, weet ze niet zo gauw, met al die huisvrienden, maar de serveerster zegt lief: „Ik weet wel iets voor je.” Als toetje bestellen we alletwee de kaasplank, die nogal overweldigend is, met grote stukken nagelkaas.

Paulien: „Ik vind het zo fijn dat je hier geen last hebt van het gepraat van andere mensen.”

Aaf: „Dat komt omdat de muziek loeihard aanstaat.”

Paulien: „Nou, loeihard, ik hoor jou anders luid en duidelijk.”

Vanuit de privacy van ons niet-rokers-plantenkasje kunnen we de mensen in het rokersgedeelte fijn bespioneren. En over ze praten zonder dat ze dat horen. De andere gasten staan al aan katrollen te trekken om hun jas weer af te laten dalen, en wij gaan ook maar weer eens op huis aan. De kaasplank heeft er flink ingehakt, en we zijn vol en tevreden. En, dat is dus het voordeel van eten in een oude garage: er is ampel parkeerplek voor de deur, en we hoeven maar drie stapjes tot we bij de biergele Berlingo van Paulien zijn.

Sober: Utrechtseweg 29-31, Amersfoort, 033 4480468, www.soberrestaurant.nl