Vanaf morgen niet meer: te dure vintage kleding

Je kledingkeuze zegt iets over wie je bent. Sta je elke ochtend te piekeren voor je kledingkast, dan ben jij waarschijnlijk iemand voor wie kleding een manier is om uiting te geven aan je eigen smaak, stijl en individu. En als je je graag onderscheidt van de dertien-in-een-dozijn Nederlander en exclusieve merkkleding niet binnen je bereik ligt, dan moet je wat extra moeite doen om passende kleding te vinden.

Tot enkele jaren geleden was dat een heus feest: je struinde winkels vol tweedehands kleding af en kwam thuis met de gekste kleren. En dat voor maar een paar tientjes. Wat een heerlijk gevoel gaf dat! Maar de tijden zijn veranderd, want tweedehands kleding is in.

Zodra je begint over tweedehands kleding roepen mensen direct de term vintage. Die Engelse term verwijst naar dingen die oud of antiek zijn. Kleding wordt als antiek beschouwd als het voor de jaren twintig van de vorige eeuw is gemaakt. Dergelijke kledingstukken zijn eigenlijk vooral verzamelobjecten, want ze zijn te kostbaar en bijzonder om werkelijk te dragen.

Maar vintage kleding is geen antieke kleding. Alles dat is gemaakt tussen de jaren twintig en midden jaren zeventig wordt vintage genoemd: jurkjes met veel kant, overhemden met schreeuwerige kleuren, lange nylon rokken met de meest uitzinnige dessins. Dát zijn de pareltjes waarmee je je zonder meer onderscheidt.

In de jaren zestig was het helemaal in om nieuwe en oude kleding te mixen. Bloemenjurken in grootmoeders stijl werden gecombineerd met fleurige maillots en leren laarsjes. In 1971 introduceerde modeontwerper Yves Saint Laurent de zogenaamde ‘vlooienmarktmode’, waarmee de kunst van het combineren werd verheven tot uiterst modieus. Inmiddels hebben we al een paar jaar te maken met een neo-vintage trend. Sinds Amerikaanse filmsterren openlijk vintage dragen, struinen alle modebewuste en hippe mensen de winkels met tweedehands kleding af. Stuk voor stuk op zoek naar dat ene gave jurkje of die ene blitse broek, die lijkt op niets dat tegenwoordig wordt gemaakt. Consequentie: tweedehands kleding is duurder geworden. Stukken duurder.

Het is heel goed dat mensen verder kijken dan het H&M-kledingrek lang is, laat dat duidelijk zijn. Maar muffe kledingwinkels met enkel tweedehands, dat is toch helemaal niks voor de hippe shopaholic? Bah, vintage. Al gedragen door een ander, vaak synthetisch materiaal en het meurt als een gek. Toch?

Als de hippe rijke modemensen nou eens wegbleven uit de leuke winkeltjes met tweedehands. Dan kunnen de échte liefhebbers weer eens een betaalbaar en gaaf kledingstuk kopen.