Provincies zijn ten onrechte een boksbal 1

Zelden zo`n ongenuanceerd stuk gelezen over de rol en de betekenis van het provinciale bestuur als het interview met Klaartje Peters in Opinie & Debat van 3 maart.

Zij heeft in Het opgeblazen bestuur, een kritische kijk op de provincie de randverschijnselen van de provinciale taken en bevoegdheden onderzocht, zonder aandacht te schenken aan de oorspronkelijke functie van ons middenbestuur met zijn coördinerende en stimulerende rol in ons staatsbestel. Het is zo gemakkelijk zijn overbodigheid aan te tonen, zonder aan te geven wat het alternatief is.

Ik herken de vierjaarlijkse discussies, zoals die ook al in de jaren `80 en `90 plaatsvonden, toen ik deel uitmaakte van de D66-fractie in Noord-Holland. De vicieuze cirkel: gemeenten die menen alles zelf wel aan te kunnen en een Haagse kloek, die als de dood was iets uit haar eigen broedsel te moeten weggeven. Niets was zo frustrerend als beoordeeld te worden op grond van landelijk succes of verlies in aanhang, in plaats van je eigen positie en rol op regionaal niveau te kunnen verdedigen. Deze krant doet daar driftig aan mee. Toe maar: niet democratisch, niet doelmatig enzovoort.