Dit feest is alleen voor vrouwen en kinderen

Turkse vrouwen dansen samen op matinees.

Ze voelen zich er vrij: met kinderen, zonder mannen.

Het maakt niet veel uit welk liedje organisator Rihat Sahin (21) speelt op zijn keyboard, de dansvloer blijft propvol. De houten vloer beweegt mee onder het ritmische stappen. Op de tafels liggen hapjes in aluminiumfolie en plastic bakjes. In een hoek verkoopt een vrouw sieraden en hoofddoeken. Kinderen rennen onophoudelijk heen en weer.

Dit is een typische matinee in Partycentrum Jansen in Rotterdam. Zo’n tweehonderd Turkse vrouwen – modern en traditioneel, jong en oud, laag- en hoogopgeleid, getrouwd en single – zijn hier gekomen om te feesten. Uitbundig, als vrouwen onder elkaar. Wie kinderen heeft, neemt ze gewoon mee: de meeste echtgenoten hier willen of kunnen niet oppassen. Het deert niemand dat de zaal er oud en vervallen uitziet, of dat er ook een paar mannen van de organisatie rondlopen.

Hayriye Sumbul (35) uit Rotterdam Noord draagt een hoofddoek en heeft glitters op haar ogen. „Wat heb je daar te zoeken, tussen de hoeren?”, kreeg ze altijd van haar ex-man te horen als ze naar een matinee wilde. „Dat vond ik zo erg”, zegt de moeder van vier dochters. Vijf jaar geleden, ze was zwanger van haar jongste, is Hayriye gescheiden. Haar man sloeg haar als hij dronken was, en dat was hij geregeld. „Ik kon het niet meer aan, al dat geweld”, zegt ze. Aan een andere man wil ze niet eens denken. Met haar vier dochters van 19, 15, 8 en 4 jaar redt ze zich prima. Een paar keer per jaar haalt ze haar hart op aan dit soort feesten, met haar buren en kinderen. „Wat is er mis met een beetje plezier onder vrouwen? Je wilt toch genieten van het leven, zeker als je jong bent. Toch zijn er nog steeds veel vrouwen die niet mogen komen.”

Er zijn Turkse vrouwen die zelfs op een bruiloft van een familielid niet of ingetogen dansen, omdat er mannen zijn. Voor hen zijn matinees de enige gelegenheid om uit hun dak te gaan. Hier, zonder mannen, bewegen ze zich vrijer. Op matinees komen ook vrijgevochten vrouwen die in principe al kunnen gaan en staan waar ze willen. Van huis uit wordt op hen geen druk uitgeoefend. Op een matinee zijn alle vrouwen gelijk.

„Kijk hoe iedereen is uitgedost. Het is toch prachtig!” zegt Tulay Guner, ambtenaar bij het ministerie van Onderwijs en voorzitter van een wijkvereniging voor Turkse vrouwen in het Rotterdamse Schiebroek met ruim honderd leden. Tulay vindt de matinees ook een middel om de integratie van vrouwen te bevorderen: ze zouden er over zaken als opvoeding en opleidingsmogelijkheden geïnformeerd kunnen worden. „Maar de organisatoren zijn mannen, die hebben daar geen oog voor.” Tulay’s droom is om samen met een Marokkaanse vriendin een groot damescafé te openen, waar ze ook matinees willen houden. De plannen liggen bij de gemeente Rotterdam, maar subsidie kwam er tot nu toe niet. Tulay is op zoek naar sponsors.

In de Turkse gemeenschap is het zeldzaam dat een vrouw op een terras een wijntje of een pilsje pakt. Als ze al alcohol drinkt, gebeurt dat in een discotheek of restaurant. Op een matinee is alcohol drinken hoogst ongebruikelijk. Op dit feestje schenkt de barman raki (Turkse ouzo) aan twee zussen. Het kan hen niets schelen wat anderen ervan denken. Hun jongere zus bedankt voor het aanbod om een slokje raki te nemen. „Breng me niet in verleiding”, zegt ze met een glimlach. Ze draagt een hoofddoek.

De surprise act van de avond is een buikdanseres. Als ze begint te trillen met haar heupen en te schudden met haar borsten, maken meiden filmpjes met hun mobieltjes. Na een paar minuten is de buikdanseres amper meer te zien tussen alle vrouwen die met haar meedansen.