Vallende sprookjessterren veranderen in bommen

Zozo. Regie: Josef Fares. Met: Imad Creidi, Antoinette Turk, Carmen Lebbos, Elias Gergi, Tatiana Sarkis. In: 5 bioscopen.

****-

Tegen de nachtblauwe hemel vallen de sterren als in een sprookje. Maar als ze de grond raken zijn ze in bommen veranderd. Regisseur Josef Fares vangt de beide polen van zijn film in dat ene beeld. De sprookjeswereld van het jongetje Zozo en de realiteit van de burgeroorlog in Libanon, jaren tachtig, waarin hij verzeild raakt.

Zozo is gewoon een jongetje, met vriendjes, een vader, een moeder, grote broer en zus. Hij is nieuwsgierig en vrolijk en stout en er lijkt niks aan de hand tot die sterren bommen worden. Fares gaat geen pijn of verdriet uit de weg. Deze film ligt hem duidelijk na aan het hart; de regisseur heeft niet geheimzinnig gedaan over het autobiografische element. Dat verklaart misschien waarom de gebeurtenissen zo geloofwaardig overkomen. Vooral de episode waarin Zozo een vriendin krijgt met wie hij naar Zweden hoopt te kunnen vluchten.

Als Zozo in Zweden is, wordt het wel wat véél. En je familie kwijt zijn én gepest worden én een vriendje met een alcoholistische vader én je lieve opa doodziek. Zozo is beslist niet voor al te jonge kinderen bedoeld.