Grote vreugde om beetje truttig plantje

Rijstkorrelmos, het is er nog! Van de zeldzame mossoort is een polletje van een vierkante decimeter ontdekt in nationaal park De Hoge Veluwe. Wetenschappers gingen ervan uit dat rijstkorrelmos niet meer voorkwam in Nederland. „Deze vondst is een goed teken”, zegt ontdekker Laurens Sparrius, onderzoeker bij de Universiteit van Amsterdam.

Wat doet dat polletje daar?

„Allerlei mossoorten die karakteristiek zijn voor heide- en stuifzandgronden zijn de laatste decennia in aantal sterk achteruitgegaan. Dat komt vooral door verzuring en bemesting. In 2002 was in Drenthe, in het Mantingerzand, voor het laatst rijstkorrelmos gesignaleerd. Het nu gevonden polletje is vermoedelijk een dwaalgast, een toevalstreffer. Deze mossoort groeit vooral in bergachtige streken. Het is een beetje een truttig plantje. Het ziet eruit als een kwakje gemorste rijstepap.”

Is uw vondst groots gevierd?

„Er zijn maar een stuk of tien korstmosspecialisten in Nederland. En dat zijn overwegend nuchtere mensen. Maar deze vondst is goed nieuws. Goed nieuws dat niet op zich staat. De laatste tijd zijn er wekelijks prettige verrassingen voor korstmosspecialisten. Dat betekent dat Nederland schoner wordt. Korstmossen zijn een goede indicator voor afnemende luchtverontreiniging.”

Dat polletje rijstkorrelmos is uw kindje. Gaat u er een hek omheen zetten?

„Een hek plaatsen zou dom zijn. Dat trekt alleen maar bezoekers. Je moet de natuur haar gang laten gaan, dat is het beste. Maar in ons warmer wordende klimaat is het rijstkorrelmos waarschijnlijk geen lang leven beschoren. Ik geef dit polletje hooguit een jaar of vijf. Dan gaat er per ongeluk iemand op staan, of groeit er iets anders overheen.”