Een waardig karretje

Bij de fietsverkiezing van het jaar 2007 werd een Special Award toegekend aan de idworx Easy Eight. Het juryrapport sprak van „een fiets met een eigen gezicht en karakter, die voor verschillende gebruiksdoelen is in te zetten”.

Idworx wil zoveel zeggen als: het werkt. De merknaam is een eufemisme. Ontwerper Gerrit Gaastra, opererend vanuit het Duitse Bonn, zegt fietsen te ontwikkelen en te fabriceren „zoals ik ze zelf zou willen rijden”. Gaastra heeft op hoog niveau aan mountainbiken gedaan, is dus voorstander van fietsen zonder toeters en bellen. Een fiets moet precies datgene doen waar hij voor gemaakt is.

De idworx Easy Eight is ontworpen voor jarenlang gebruik onder alle weersomstandigheden met een minimum aan onderhoud. Aan een fiets moet je vreugde kunnen ontlenen.

Tijdens de eerste kilometers van de testrit beleefde ik deze merkwaardige sensatie: ik voelde iets anders dan wat ik zag. De fiets reed namelijk veel lichter dan de brede banden (50 mm) deden vermoeden. Lichter zelfs dan de fietsen met een gangbare bandenbreedte van pakweg 35 mm. Van het vooroordeel, breed rolt zwaar, moest ik onmiddellijk afstappen. In theorie klopt dit zelfs niet, liet ik me voorrekenen. Het zit hem in de vervorming van de band onder het gewicht van de berijder. Een smalle band zal met dezelfde bandenspanning dieper doorzakken en dus een langer contactstuk met het wegdek hebben. Gevolg, een zwaardere loop. Harder oppompen is de remedie, maar dat gaat aanzienlijk ten koste van het comfort.

Wegens de brede banden wordt de Easy Eight gepresenteerd als een zogenaamde ‘balloon-bike’. Verhoging van het fietscomfort, zonder toepassing van dure en onderhoudsgevoelige veersystemen, dat is wat Gaastra beoogt. Volgens mij is hij hierin geslaagd. Een brede band behoeft beduidend minder spanning. Ik zoefde merkwaardig ‘lichtvoetig’ over de kasseitjes langs het kerkhof.

In de twee haakse bochten hield ik stevig grip op de ondergrond. Het woord ‘airsuspension’ op het frame is geen loze verkoopkreet. Per individu kan de ‘veerweg’ simpel worden ingesteld door de banden iets bij te pompen of leeg te laten. Het is trouwens bekend dat in de Franse kasseienklassieker Parijs-Roubaix omwille van de vering door de wielrenners gebruik wordt gemaakt van bredere en hogere banden met een lagere bandenspanning.

Eigenlijk is deze fiets speciaal gebouwd voor de brede banden die Gaastra in opdracht voor de fabrikant Schwalbe ontwikkelde. Met andere woorden, eerst waren er de banden, toen de fiets.

Het aluminium frame is dan weer bijzonder stijf te noemen, wat een prettige controle oplevert. Ondanks de versnellingsnaaf, de voornaaf met ingebouwde dynamo en het robuuste slot blijft deze fiets met zijn 15,4 kilo aardig op gewicht. Dit maakt hem ook geschikt voor langere tochten. Ik zou de Easy Eight een waardig karretje willen noemen. Het is geen cosmetische fiets die het moet hebben van de bling- bling. Alle onderdelen zijn van hoge kwaliteit en zullen lang meegaan. Met de hydraulische, in frame en vork geïntegreerde remmen, is veiligheid gegarandeerd.

Opvallend is trouwens de plaatsing van de voorrem. Deze is niet vóór maar achter de vorkkroon gemonteerd. Dit komt de remwerking ten goede. Het is mogelijk om met zeer weinig kracht zeer gedoseerd af te remmen. Weer een detail waar goed over is nagedacht.

Maar ook aan de specifieke afmetingen van de framebuizen, de hoeken waarin ze ten opzichte van elkaar zijn geplaatst, is veel aandacht besteed. Ik zat erg comfortabel op de Easy Eight. Met de idworx Adjust-stuurpen kan de afstemming perfect worden geregeld. De hoge standaard die Gerrit Gaastra zichzelf oplegt komt de berijder ten goede.

Peter winnen