De voetballers van plezier raken uitgeput

Thierry Henry (29) mag drie maanden lang niet voetballen. De danser onder de voetballers is gesloopt, zijn lichaam en hoofd willen niet meer. Zoals deze weken bij meer topvoetballers. Het lijf kan het niet langer aan.

Zijn gezicht verried eerder berusting en opluchting dan teleurstelling. Hij wisselde zoals gebruikelijk na afloop van een wedstrijd nog wel van shirtje met een tegenstander, omhelsde hem, maar schuifelde vervolgens schielijk de catacomben van het Emirates Stadium van Londen in. Terwijl rondom hem PSV’ers elkaar in de armen vielen omdat zij zojuist het fameuze Arsenal hadden uitgeschakeld in de Champions League, zoomden camera’s in op de Franse stervoetballer. Meer nog dan de stunt van PSV, zo leek de regie te beseffen, bepaalde het gedrag van Thierry Henry deze avond het nieuws.

Het lichaam van de 29-jarige Henry, een van ’s werelds meest elegante en lichtvoetige voetballers, sprak duidelijke taal. Hier zocht een oververmoeid talent naar de uitgang van het strijdperk waarin hij jarenlang heeft geëxcelleerd. Hij was de wedstrijd begonnen op de reservebank, omdat hij pijn had in heel zijn lijf, moe was van het vele voetballen. Mocht de stand erom vragen dan kon Arsenal-trainer Arsène Wenger altijd nog een beroep doen op Henry. En zo gebeurde. Henry moest invallen, om het tij te keren. Maar wat ‘Titi’, zoals bewonderaars hem noemen, liet zien was zoals al eerder dit seizoen niet wat Henry in goeden doen kan laten zien.

De voetballer van plezier heeft allang geen plezier meer. Ischias, pijn in zijn buikspieren, lies, hamstrings en zijn voeten, chronisch ontstoken achillespezen, pijn in zijn hoofd en pijn in zijn hart. Twee maanden geleden miste hij al eens acht wedstrijden wegens blessures. Maar de plicht bleef roepen. Arsenal en coach Wenger kunnen niet zonder hem. De supporters willen hem zien schitteren, en hij wil zelf schitteren. Nu kan het niet langer. De clubarts adviseerde hem de komende drie maanden volledige rust.

Thierry Henry is een artiest, een voetballer met onnavolgbare bewegingen en zeldzaam mooie doelpunten op zijn naam. Hij was Europees kampioen en wereldkampioen met Frankrijk. Hij geldt als een ambassadeur voor elegantie, sportiviteit en integratie. De Franse Antilliaan loopt voorop in de strijd tegen racisme. De Europese voetbalfederatie heeft hem meermalen geëerd, als symbool van schoon, vredelievend voetbal. Henry is nu moe van alles. Van voetballen, presteren, hollen en zich waarmaken. De fans van Arsenal zullen hem nooit laten vallen. Hij is immens populair. Daarom, zei hij gisteren in een interview met L’Équipe, zal hij Arsenal nooit op eigen initiatief verlaten.

Henry speelde de laatste zeven jaar gemiddeld 60 wedstrijden voor zijn club en het Franse nationale elftal. Vorig jaar scoorde hij 38 maal in 56 wedstrijden. Na de Champions-Leaguefinale in mei, die Arsenal van Barcelona verloor, meldde hij zich bij de Franse selectie ter voorbereiding op het WK in juni. Daar bereikte hij met Frankrijk de finale, die ook werd verloren. Twee weken later speelde hij mee in de afscheidswedstrijd van Dennis Bergkamp, jarenlang zijn speelkameraad bij Arsenal. Het plezier straalde er toen nog vanaf.

Een week later meldde Henry zich op de clubtraining, nog vermoeid. Het seizoen verliep stroef, slechts 14 doelpunten in 31 wedstrijden en veel pijn. „Mijn lichaam was in een permanente staat van alarm’’, zei hij in L’Équipe. ,,Ik voelde aankomen dat het eens mis zou gaan. Alles deed pijn, mijn lijf stond strak, de gewrichten draaiden stroef en mijn rug voelde als een plank. Ik was lusteloos. Ik kreeg pijnstillers en slikte extra vitamines. Toch voelt het nu ook als een troost: voetballers blijken geen robots, de blessures geven het aan. Zie hoeveel topvoetballers die competitie, bekertoernooien, om de Europa Cup en de wereldtitel hebben gespeeld, de recente weken voor langere tijd geblesseerd zijn geraakt.’’

Henry verwees eerder naar de toenemende belasting van topvoetballers. ,,Arsenal heeft een selectie van ruim veertig spelers. Dat moet om spelers te ontlasten, maar fans willen alleen de beste spelers zien, net als de televisie. En een club als Arsenal wil succes. Topvoetballers worden goed betaald, maar dat wil niet zeggen dat ze van staal zijn. Zie Ronaldinho, 26 jaar pas. Het publiek wil dat hij altijd schittert, dat wil hij zelf ook. Maar hij is al bijna versleten.’’

Rondom de Champions-Leaguefinale vorig jaar mei kreeg Henry een aanbieding van Barcelona. Maar hij verkoos het contract met Arsenal te verlengen tot 2010. Henry, opgegroeid in een arm gezin in het stadje Les Ulis bij Parijs, wilde ook bij zijn ‘voetbalvader’ Wenger blijven. De Franse trainer ontdekte hem op jonge leeftijd bij Monaco en redde hem van een kwijnend bestaan bij Juventus door hem naar Arsenal te halen.

Deze lente is Henry de mogelijk best betaalde ‘invalide’ sportman, ruim 20.000 euro per dag. Vorige week nam hij het voortouw in een campagne ten gunste van slecht betaalde verpleegsters, Mayday for nurses. Alle voetballers van de Premier League is gevraagd een dag salaris in het fonds te storten. Henry nam als een van de eersten contact op met initiatiefneemster Noreena Hertz. Hij weet als geen ander hoe belangrijk verpleegsters zijn voor zwaar belaste artiesten.