Waarover zeurt zij het meest?

Terug van weggeweest: de relatie beproeven met een reisspel.

Omdat het mijn leven weer spannend maakt, zei Rachid in de eerste aflevering van het nieuwe HartsTocht. En wie wil dat niet?

Dus keek ik avontuurlijke realitytelevisie. Peking Express op Net 5, met koppels die wedstrijdliften door Zuid-Amerika. HartsTocht, ook Net 5, waarin stelletjes survivallen in Australië in ruil voor een ‘paradijselijke bruiloft’. En naar Beste Vrienden, „een spel dat vriendschap op de proef stelt”. België één zond gisteravond de finale uit.

Maar het avontuur viel tegen. Dit was drie keer aangeklede reisgidsentelevisie. Gesponsord door verkeersbureaus en vliegmaatschappijen, volgestopt met toeristische clichés. Uit Brasilia, de Australische Outback en de Franse Champagnestreek. Slechts wie er in slaagde dat uit te zitten, kreeg een lesje Hollandse horkerigheid.

I have to piss gilde Pascal opgevouwen achter in een Braziliaanse auto. Terwijl twee nichtjes uit Den Haag een aangereden kat probeerden te redden. Leg ’m op z’n minst aan de kant, riep de één. Maar hij leeft nog, krijste de ander. „En wie weet welke beestjes erop zitten.” En weg renden onze wereldmeiden, op zoek naar de volgende lift. Met twee boerka’s in hun rugzak: „Voor als we ons moeten vermommen.” Jaja, op het Zuid-Amerikaanse platteland.

Hoe komt het toch dat Belgische deelnemers nooit zo uit de hoek komen?

Fascinerendste onderdeel voor realityfans is de groepsdynamiek. Die valt of staat met de kandidaten en de opdrachten die ze krijgen. Dat maakt HartsTocht al na twee afleveringen voorspelbaar saai. Een wedstrijdje kitesurfen op zee. Mannen die een ‘kledingsetje’ kiezen voor hun partner. En heel veel vragen over de relatie. Met een nadruk op haar, niet op hem. Waarover zeurt zij het meest? Wat vindt zij ’t vervelendst tijdens het vrijen? Machismo viert hoogtij. Zo zegt Rachid onomwonden dat hij het lesbische stel niet moet. Ook al kost dat de hogeschoolstudent goodwill in de groep. Hij en Inez moeten het afvalspel spelen. Tegen Natasja en Bastiaan. Die gaan terug naar huis. Dat hadden ze voorzien: „Wij zijn hier de enigen die een stapje terug doen als anderen dominant zijn.”

Hiermee vergeleken is de Belgische reality veel spannender. Ook verrassender dan Peking Express, dat tekenen van sleetsheid vertoont. Een automobilist die zo aardig is om 1.000 kilometer voor een duo om te rijden. Hadden we dat niet al gezien in de vorige reeks? En was toen de setting niet een tikje exotischer?

Op de Belg zijn de kandidaten niet computerprogrammeur, directiesecretaresse, publieksvoorlichter, assessmentpsycholoog. Wat wel? Geen idee. Ze zijn beste vrienden, oud, jong, mooi, lelijk en spelen het spelletje slim. Daar haken de programmamakers op in door de spelregels om te draaien zodra er tactisch wordt gestemd. Waarna drie koppels mannenvrienden zich in Franse oldtimers zingend een weg zoeken naar een champagneboerderij.

Dat stemt vrolijker dan de vuilbekkerij in Peking Express. „Wat ben jij een vies mannetje”, giert Pascalle. „Ik vraag godverdomme een deodorant.”

Hé, maar wat is dat?

Een microfoonhengel in een volgepakte liftauto. En dan Pascalle: haar breekbare botoxlippen beroeren bijna de camera. „Niet mij beschuldigen, Pieter! Je weet niet waar je aan begint.” En ze blikt pal de camera in. Alsof ze zeggen wil: maar jullie, kijkers, jullie staan toch achter mij?

Hoezo reality?

Hier zit een vrouwtje te acteren. De betovering is verbroken. Voortaan weer actualiteiten kijken.

Reageer op deze column via www.nrc.nl/ogen