Loyaliteit verward met juridische werkelijkheid

Eindelijk iemand die een heldere blik heeft op de problematiek van de dubbele paspoorten, met name voor personen zoals politici, bestuurders en militairen, die in een compromitterende situatie terecht kunnen komen. In zijn artikel `Sta iedereen dubbele nationaliteit toe, maar wijs op de nadelen en let op conflicten` (Opinie & Debat, 10 maart) analyseert Ruud Koopmans de juridische complicaties die optreden bij het toestaan van meer dan één paspoort en geeft daarbij concrete voorbeelden. Ook wijst hij op de rechtsongelijkheid tussen allochtonen uit landen die hun onderdanen weigeren de nationaliteit in te ruilen voor een andere, zoals Marokko, en allochtonen nota bene uit de Europese Unie, die geen mogelijkheid tot het behouden van hun paspoort hebben. Dit is werkelijk idiotie. Als oplossing draagt hij aan om iedere allochtoon een dubbel paspoort toe te staan, mits deze persoonlijk verantwoordelijk is voor zijn keuze. Ik vind dit een zeer aanvaardbare oplossing, ofschoon ik het tevens normaal vind dat groepen zoals politici, bestuurders en militairen juridisch niet in de positie zijn om een dubbel paspoort te hebben. Deze discussie heeft totaal niets te maken met die van dubbele loyaliteiten. Ook ik koester geen enkele sympathie voor de heer Wilders. Maar ik vermoed dat zeer veel Nederlanders het basisprobleem dat hij aanroert onderkennen en ondersteunen.

Door het element van loyaliteit in de discussie te brengen heeft dit kabinet de discussie wazig gemaakt, met mogelijk een zeer contraproductief resultaat. Loyaliteit wordt verward met de juridische werkelijkheid.