Geen brug te ver

Opnieuw beukt er een Montgomery op de deuren van Arnhem.

Was het de Britse veldmaarschalk Bernard Montgomery tijdens de Tweede Wereldoorlog die de (mislukte) geallieerde verrassingsaanval opzette om vanuit België in één keer door te stoten naar de Rijn, dit keer is het zijn naam- en landgenoot – geen familie – David Montgomery.

De laatste heeft zijn pijlen gericht op topman Jan Houwert van uitgeefconcern Wegener. Die bewoont een lommerrijk landgoed even ten noordwesten van de beruchte brug bij Arnhem, die de geallieerden in september 1944 maar niet op de Duitsers wisten te veroveren.

Afgelopen vrijdag kwam een kwart van Wegener – de grootste uitgever van regionale kranten in Nederland – vrij geruisloos in handen van David Montgomery. Hij kocht het pakket voor bijna 160 miljoen euro van de Telegraaf Media Groep. De Britse investeerder-courantier versterkt hiermee zijn greep op de regionale dagbladen in Nederland. Vorig jaar juni nam zijn bedrijf Mecom van dezelfde Telegraaf de twee grote Limburgse kranten over, De Limburger en Limburgs Dagblad . Hij troefde concurrent Wegener daarmee af.

De transactie van vorige week leidde tot een koersstijging van het aandeel Wegener. Dat schommelde de laatste maanden rond 13,50 euro; Montgomery biedt 15 euro per aandeel. Analisten speculeren op een volledige overname van Wegener door Mecom, tegen een wellicht nog hogere premie. Het past binnen de strategie van het bedrijf om groot te worden in regionale krantentitels in Europa. En Mecom kan het gemakkelijk financieren. Montgomery zal topman Houwert hiervoor ook persoonlijk moeten zien te overtuigen. Die bezit ruim 17 procent van de aandelen.

De opmars van Montgomery gaat niet gepaard met enige ophef. Waar politiek en toezichthouders zich vorige maand verdrongen om hun bezorgdheid of zelfs afkeuring uit te spreken over een Britse investeerder met slechts een belang van 1 procent die een kritische brief aan ABN Amro schreef, blijven de publieke zorgen dit keer uit.

Ditmaal geen Tweede Kamerlid dat kritische vragen stelt over ‘de uitverkoop van Nederland’, over ‘de pluriformiteit’ of ‘de Nederlandse signatuur’ van Wegener. Geen verontruste geluiden vanuit het Commissariaat voor de Media over garantie van ‘kwaliteit’ en ‘onafhankelijkheid’ van de regiokranten. Evenmin zorgen vanuit de vakbonden over werkgelegenheid of sociale plannen.

En dat terwijl Montgomery in Engeland de reputatie heeft van een kille saneerder – ‘Rommel’ luidt zijn bijnaam.

Philip de Witt Wijnen