Liefde en aandacht graag

Iedereen houdt van Gilbert Arenas, de feilbare superster.

Basketballen konden de Washington Wizards, bijgenaamd ,,de deurmat van de basketbalbond” niet altijd als de beste. Maar nu hebben we Gilbert Arenas.

Gilbert Arenas lanceerde de Wizards in een half jaar naar de hoogste regionen van de National Basketball Association, de NBA. Hij is nu op één na topscorer van de Amerikaanse basketballeague.

Tot zover de sportieve wetenswaardigheden. Gilbert Arenas is vooral ontzettend innemend. Zijn aanstaande supersterdom – daaraan twijfelt hier niemand nog – zal vooral te danken zijn aan de mens Gilbert Arenas. Wie over Arenas praat, gaat vanzelf breed glimlachen. En de hamvraag is: is hij gek?

Het leven van Gilbert Arenas begon als een roadmovie. Zijn moeder was een crackverslaafde. Zijn vader, Gilbert senior, nam de zorg over toen Gilbert drie was, maar wilde eigenlijk acteur worden. Vijf jaar later reden de Gilberts in hun oude Mazda en met vijftig dollar van Miami naar Los Angeles. Ze sliepen in de auto. De acteursdroom ging in rook op. Gilbert senior werd koerier voor UPS. Hij werkte tot half drie ’s nachts en dan kon de kleine Gilbert niet slapen en ging hij basketballen in een donker park.

En nu?

Nog steeds slaapt hij hooguit vier uur per nacht. Verder is alles anders. In januari vierde Gilbert Arenas hier zijn vijfentwintigste verjaardag met een bijna twee miljoen dollar kostend feest in nachtclub Love. Ruim zevenduizend genodigden waren er, onder wie de sterren uit de Amerikaanse hiphopscene. Niet dat Washington niet verrukt was – Washingtonians lijden aan een saaiheidscomplex en zijn dankbaar voor alle flitsende, niet-politieke beroemdheden die deze kant op willen komen. Maar twee miljoen dollar? Dat gepats geeft niet helemaal de juiste indruk van Gilbert Arenas, die uit eigen zak duizenden dollars per maand schenkt aan de openbare scholen van de stad en voor zijn wedstrijdshirt het nummer nul koos. Zijn bijnaam is Agent Zero.

De jarige zelf bracht een groot deel van zijn eigen feest in zijn auto door. Hij is nu eenmaal liefst alleen. Als de Wizards uit spelen, verlaat hij zijn hotelkamer ook nooit. Het nachtleven in? Over zijn lijk. Thuis slaapt hij op de bank als er een meisje in zijn bed ligt, vertelde hij aan Esquire. Want vrouwen vindt hij een beetje eng.

Gilbert Arenas gaf dat feest alleen maar omdat hij van mening is dat dit bij een basketbalster hoort. Het jongetje dat door zijn moeder is gedumpt heeft één doel: de hele wereld op de hoogte brengen van het bestaan van Gilbert Arenas.

Om dat te bereiken, heeft Gilbert Arenas geen entourage van publiciteitsmensen of agenten nodig. Hij verzint alles zelf: ,,I am a one man marketing machine!” Ja, de extravagantie van zijn verjaardagsfuif maakte van hem precies zoals bedoeld in één avond een nationale beroemdheid.

Maar voor zover je van een pr-strategie spreken kunt, dan is het toch die van Gilbert Arenas de antiheld. Het gouden, onkwetsbare imago van Amerikaanse sporthelden wijst hij botweg af. Daardoor weten we dat Gilbert Arenas uitsluitend ongezonde hamburgers eet, van alles eng vindt en een obsessief verzamelaar is van dvd’s (iedere woensdag, als de nieuwe titels op de markt komen, koopt hij die allemaal). Bij wedstrijden verbiedt hij het de coach hem aan te raken. Want dat is ook eng en het brengt trouwens ongeluk. Tijdens de rust speelt hij videopoker. En na de wedstrijd smeert hij hem met onweerstaanbare redenen: hij wil naar huis om de Gummie Bears op tv te zien. Of hij wil naar huis om zijn veiligheidsinstallatie uit te foeteren, die weer eens weigert hem binnen te laten.

Gilbert Arenas heeft niemand nodig en iedereen houdt van Gilbert Arenas. Nota bene The New York Times kreeg maar 45 seconden voor een interview – zelfs dat werd een weergaloos verhaal, overlopend van liefde voor de man en met de conclusie: Gilbert Arenas is niet gek.

Je hoeft maar aan de ruïne van voorheen smetteloos plakplaatje Britney Spears te denken om dat te beamen. Basketballen kan hij. Maar Gilbert Arenas, de mens, doet juist alleen aan feilbaarheid. Daar zijn Amerikanen kennelijk aan toe. Kijk, laat Arenas zien, als ik al gek ben, dan toch even gek als u. Ik hunker ook naar aandacht en liefde. En ik vul mijn leven evenzeer met grotendeels zinloze bezigheden.

Tot mijn favorieten behoort Arenas’ gewoonte zijn eigen voicemail in te spreken met kleine boodschapjes.

,,Hi.”

,,Gil, ik ben het.”

,,Dit is Gilbert.”

,,Hoe gaat het met je, Arenas?”

Het halve land wil hem spreken. Maar Gilbert Arenas hoort liever iemand die hij echt kent.