Geschenkcement

In het artikel `Geschenkcement` (W&O 17 februari) dat handelt over motieven om te schenken worden vier varianten van altruïsme uit de inaugurele rede van socioloog Ruud Koopmans aangehaald. Verwantschapsaltruïsme en wederkerig altruïsme spreken voor zichzelf. De andere genoemde varianten zijn groepsaltruïsme en onbaatzuchtig altruïsme. Bij laatstgenoemde variant wordt het voorbeeld van de missionaris gegeven waar de gedragsverklaring wordt gezocht in het mechanisme van cultuurverbreiding. Bij groepsaltruïsme vormt het voordeel voor de hele groep die in competitie met een andere groep verkeert de evolutionaire bonus. Als dit waar was zouden de profiteurs in de groep een nog veel groter voordeel behalen en zouden de offervaardigen gedoemd zijn uit te sterven. Selectie vindt ten enenmale niet plaats op groepsniveau of individueel niveau maar op het niveau van onze genen, zoals Richard Dawkins (`The Selfish Gene`, 1976) al overtuigend betoogd heeft. De mogelijk onbewuste motieven van de soldaat die zich voor het landsbelang en de missionaris die zich omwille van zijn geloof opoffert zijn veel banaler. Het zijn gewoon manieren om de kost te verdienen en ook de kansen die het biedt op uitwisseling met exotische genen zal menig gen doen watertanden.