Eén paspoort voor wie een gevoelige functie heeft

Dat godsdienst een schone zaak is laat Elsbeth Etty (Opiniepagina, 27 februari) weer eens zien door zich te ontfermen over het katholieke volksdeel, dat zo onheus door calvinistisch Nederland werd bejegend met dezelfde argwaan die Wilders nu koestert ten aanzien van de dragers van een dubbel paspoort in gevoelige overheidsfuncties.

Hoewel ik van katholieken huize ben vind ik toch dat calvinisten lange tijd goede redenen hadden om katholieken te wantrouwen. Pas na de liberale scheiding van kerk en staat kon die argwaan verdwijnen en plaatsmaken voor de hartelijke samenwerking van vandaag de dag. Overigens is het zo dat de meeste katholieken geen paspoort hebben van de pauselijke staat, het Vaticaan.

Als Nederlander in België heb ik één enkel, Nederlands paspoort. Voor provinciale en gemeenteraadsverkiezingen heb ik mij hier bewust nooit aangemeld, omdat ik vind dat ik in België geen stemrecht verdien zolang ik het niet nodig vind mijn Nederlandse pas te verruilen voor een Belgische.

A fortiori vind ik het normaal, dat van mensen die een gevoelige overheidsfunctie aanvaarden gevraagd wordt, dat ze zich bepalen tot één enkel paspoort van het betreffende land.