de official

Speelsters gillen met hoge stemmen aanwijzingen, laten hun schoenzolen piepen en kermen over de wedstrijdvloer, de opgewonden, schrille fluitjes van het scheidsrechtersduo Lubbers/Schrijvers – uit het oosten overgekomen – geklap, gemor en gestamp op de houten Haagse Hellas-tribunes. Een wedstrijd uit de eredivisie vrouwenhandbal. Waarbij twee bondsscheidsrechters verplicht zijn. Die afwisselend beide doelcirkels en het speelveld in de gaten houden – een hele wedstrijd van het ene naar het andere doel te moeten rennen zou fysiek een te grote belasting zijn. Behalve dit duo zijn er ook nog een tijdwaarnemer en een secretaris aanwezig, zittend achter een formica tafeltje. Beide scheidsrechters bepalen het correcte verloop van een wedstrijd, controleren voor aanvang de netten, leggen de wedstrijd stil bij een door een van de coaches aangevraagde time-out, wanneer er een bal is zoekgeraakt onder de tribunes of om gladde zweetplekken van de vloer te laten wegpoetsen. En bij blessures natuurlijk. Want handballen is volgens een aanwezige ex-speelster een harde en vieze contactsport. Niet dat de dames breekbaar ogen, integendeel, viermaal per week anderhalf uur trainen en ook nog een flinke portie krachttraining hebben zichtbaar hun vruchten afgeworpen. Het scheidsrechtersduo onheus bejegenen mag niet en wordt onmiddellijk bestraft; wanneer gaat dat nu ook eens gelden voor voetbal?

Dit is de 33ste aflevering van een serie over officials in de sport.