Caritas

Aan welk goed doel geeft iemand en waarom? Deze week Gijs Verdoes Kleijn, voormalig notaris met een eigen kanoor in Den Haag.

„Sinds begin jaren negentig organiseer ik jaarlijks een concert voor jonge violisten, getalenteerde kinderen afkomstig van het conservatorium in Utrecht. Zij worden door hun docente geselecteerd, en zoeken zelf hun muziekstukken uit – daar bemoei ik me niet mee. Ze spelen solo, samen of worden begeleid door een pianist.

Doel was ooit om iets aardigs voor mijn cliënten en andere relaties te organiseren, waarvan ik wist dat ze muzikale belangstelling hebben. Voor mij een aardige culturele manifestatie. Maar het mes sneed aan twee kanten. Het concert, altijd gehouden in Kasteel Duivenvoorde in Voorschoten, is voor de meeste kinderen hun eerste ervaring op het podium voor een vreemd publiek, buiten de uitvoeringen op hun eigen academie. Ze zijn onder de indruk van het kasteel, komen gefêteerd uit de verf. Daarbij krijgen veel kinderen die optraden nieuwe uitnodigingen van aanwezige gasten uit het bedrijfsleven. Ik heb het nooit precies gevolgd, maar ik heb wel begrepen dat er sommige musici later hebben geschitterd op het Prinses Christina Concours. Dat steuntje in de rug, is nu een doel op zich geworden.

Het was aanvankelijk dus een soort van klantenbinding, maar ik ben er na mijn pensionering twee jaar geleden samen met mijn vrouw mee doorgegaan. We organiseren het enigszins amateuristisch. Geen dure catering, ik sjouw zelf met de glazen en de wijn. Ik huur wat werkstudenten in en help met de afwas. De zaalhuur is de grootste post – waarmee ik Duivenvoorde ook sponsor – en ik moet een vleugel huren plus een pianostemmer. De kinderen, tussen de 6 en 16 jaar oud, krijgen reiskostenvergoeding en een kleine erkenning. Het is een overzienbaar bedrag, maar het gaat niet om het geld. Het leuke is dat je, anders dan bij donaties aan grote goede doelen als Novib en het Rode Kruis, echt kunt zien wat er met je geld gebeurt. Het maakt me betrokken.”

Philip de Witt Wijnen