48 uur in Beiroet: waterpijpen en moutainbiken

Er kunnen bommen vallen, maar Beiroet blijft een aantrekkelijke stad, vindt Joost Brantjes. Alleen al om de levenslust van de bewoners

Waarom nu gaan?

Het ministerie voor Buitenlandse Zaken ontraadt alle niet-essentiële reizen naar Libanon. Het is veiliger niet te gaan tot nader order (zie: www.minbuza.nl, Reizen en landen). Maar voor waaghalzen valt er veel te beleven in de hoofdstad van Libanon.

De kranten stonden vol met brieven over het wel of niet ethisch handelen van de Beiroeti’s die vanuit een cabrio foto’s maken met hun mobiele telefoon, een prachtige foto die dit jaar de World Press Photo heeft gewonnen. Sindsdien weet de hele wereld dat Beiroet leeft. Bommen kunnen vallen op de net gerenoveerde stad, maar de bewoners feesten door. Noem het dansen op een vulkaan, maar lust for life vind je in geen andere stad zoals Beiroet.

De stad ligt op iets meer dan vier uur vliegen van Amsterdam. De ervaring leert dat de Libanezen hun hoofdstad in recordtempo in de oude luister proberen te herstellen. Beiroet werd ooit terecht het Parijs van het Midden-Oosten genoemd.

Gold Beiroet voor de burgeroorlog al als een der progressiefste steden in de Arabische wereld, sinds de aanslagen van 11 september geldt de stad als hét alternatief voor Arabieren die geen zin hebben lang te worden vastgehouden op John F. Kennedy.

Voeg daarbij een optimaal klimaat met warme dagen en koele nachten (300 dagen zon per jaar), een heerlijke keuken zonder lastige drankverboden en een plaatselijke bevolking die tot de mooiste ter wereld gerekend mag worden, en u begrijpt waarom 48 uur in Beiroet geen straf is.

Waar slapen?

Mét geld valt te kiezen voor het Mövenpick Hotel & Resort Beiroet. Het hotel ligt aan zee, dichtbij het centrum, heeft drie enorme zwembaden, een privéstrand, een hammam en vier restaurants. De service is discreet en onberispelijk. Kamers zijn er vanaf 150 euro per nacht zonder ontbijt.

Is je budget kleiner en ga je met een rugzak, dan kun je terecht in Hostal al-Nazih of Talal’s New Hotel. Beiden liggen dichtbij het busstation Charles Helou en een bed in een slaapzaal is er al voor acht euro. De hotels hebben ook kamers voor twee personen.

Waar eten?

Zoals gezegd, de Libanese keuken is voortreffelijk. Ga bijvoorbeeld naar Café Gemmayzeh waar ze niet alleen de heerlijkste mezze serveren (voorgerechten als aubergine- en kikkererwtenpuree, gegrillde haloumikaas of salades met munt en geroosterd brood), maar ook livemuziek hebben. De muzikanten zorgen ervoor dat het niet langer dan één nummer duurt voor de gasten van tafel opstaan en dansen met langzaam draaiende heupen. Rook ook een waterpijp en geniet van de zoete geur van appeltabak of, heel chic, cantaloupe.

In het nieuwe centrum zit in een zijstraat van de Place de l’Etoile, restaurant Al Balad, waar je zowel binnen als op het terras kunt eten. De mezze zijn in Balad nauwelijks te tellen, vers bereid en een lust voor oog en maag. Drink er arak bij, de op Pastis en ouzo lijkende anijslikeur die aangelengd met water je palet verfrist tussen de verschillende gerechten.

Wat kopen?

Houd plek vrij in je bagage, het is goed shoppen in Libanon. Ambachtelijke zeep bijvoorbeeld van Senteurs d’Orient. Of aardewerken schalen en koperen handgeslagen bladen met gekalligrafeerde teksten. Vergeet ook de T-shirts niet: voor minder dan twee euro kun je doorgaan voor een politieagent met Arabisch schrift op je borst.

En ga naar de supermarkt. Eenmaal thuis zal je je namelijk zeker in de Libanese keuken gaan verdiepen.

Koop oranjebloesem -en rozenwater, instant fallafelpoeder, kruiden en een fles arak.

Wat doen?

Het Musee Nicolas Ibrahim Sursock is gehuisvest in een pompeus gebouw met Libanees-Italiaanse architectuur dat ’s avonds wordt verlicht. Er zijn wisselende tentoonstellingen en er hangt een portret dat Kees van Dongen van de eigenaar maakte.

Huur een mountainbike in de rue Gouraud en fiets langs de kust tot je de buitenwijken bereikt. Daar waar de gele Hezbollahvlaggen wapperen en de straten zijn versierd met de portretten van Iraanse imams en overleden martelaars. Loop ook de hele Corniche af. Als het op flaneren aankomt, doen Libanezen niet onder voor Italianen en vooral op zondag is het zien en gezien worden.

Waar uitgaan?

B018 en Taboo zijn al jaren erg hippe clubs. De eerste zit onder de grond, maar het dak kan open, Taboo ligt in het centrum en is dé plek om te dansen. Beiden vragen geen entrée, maar een biertje kost er wel achttien dollar. Homo’s gaan naar Acid, een club in de wijk Sin-el-Fil waar je na de entree te hebben betaald je portemonnee dicht kunt houden; Acid heeft een open bar tot vijf uur ’s ochtends. Om het homokarakter wat af te zwakken, het blijft tenslotte het Midden Oosten, mogen vrouwen gratis naar binnen en lopen stoere security mannen rond om vozen te voorkomen.

En verder?

De Syrische hoofdstad Damascus ligt op drie servicetaxi-uren van Beiroet. (Een visum kun je aan de grens kopen). Tripoli ligt anderhalf uur rijden naar het noorden: een charmante havenstad omringd door besneeuwde bergen.