Voor man en meisje

Maar dat kan je toch zelf wel? Kun je stelten voor me maken, vroeg ze. Natuurlijk kan hij stelten maken voor zijn meisje. Hij had al een poppenhuis gemaakt, een hemelbed voor de poppen, een paardenstal voor de plastic – maar daarom nog wel echte – paarden van zes euro per stuk. Hij had al veel gemaakt. En nu dan stelten. Twee houten staken, een eindje langer dan het meisje, en twee klossen er aan vast. Een kwartier werk als je je er van af maakt, topstelten in een half uurtje. Maar waarom doet ze het zelf niet?

Toen het meisje voor de grap met haar hand boven het draaiende zaagblad dartelde van de okergele tafelzaagmachine met een elektromotor eronder van 2,5 pk en de man een schreeuw gaf van schrik, dacht hij in de flits die de schreeuw duurde: waarom leert ze er niet mee omgaan? Het hoeft niet meteen met zaagmachines van 2,5 pk, maar met gereedschap in het algemeen.

Tussen speelgoedgereedschap dat het niet doet en dingen waar ze niet aan mogen komen zit niks voor kinderen. Of toch. Een Dremel.

Die naam is er tijdenlang ingeramd, op de tv. Met een betrouwbare stem uit het Werktheater en een filmpje van een stuk gereedschap waar je zo te zien een gotische kerk mee kon restaureren of een booreiland doormidden slijpen. Zo kwam je niet snel op de gedachte dat het speelgoed is. En misschien willen ze er in Breda op het hoofdkantoor van Dremel Europa ook niet van horen. Speelgoed? Nee, een Dremel is een ernstig stuk gereedschap voor grote mannen. En wat doen die er dan mee? Spelen! Ze bouwen modellen. Van antieke straaljagers bijvoorbeeld. Als ze dat goed kunnen, worden ze zelfs door Dremel uitgenodigd om te demonstreren wat je allemaal wel niet met het kleine machientje kan doen: helemaal een straaljager maken. Maar dan kan de kleine meid er toch zeker ook haar paardenstalletje wel mee bouwen?

Een Dremel is een van oorsprong Amerikaanse mini-boormachine die veel toeren maakt en waar honderden hulpstukjes bij verzonnen zijn voor boren, slijpen, frezen, polijsten, graveren en stom genoeg niks om je tanden mee te poetsen.

Modelbouwers dwepen er mee en het succes van het machientje inspireerde tot namaak. Er zijn er nogal wat. Goedkope. Ook Gamma en Praxis verkopen namaak-Dremels onder huismerknaam. Het mooie van deze timmersupers is dat je je aankoop terug kan brengen als hij niet bevalt. Ik ben vaste klant bij de retourbalie. Ook nep-Dremels bracht ik er terug. Troep!

De echte is veel duurder. De tv-reclame destijds wekte al te hoge verwachtingen, maar het fijne werk doet hij goed. De nieuwste is meteen de mooiste, de Stylus, met een krachtige oplaadbare batterij. Ligt goed in de hand – vroegere Dremels waren worsten waar een roterend asje uit stak – en past het meisje prima. Handig ook; om rustig te kunnen beginnen kan ze het toerental regelen, hij kan ook langzamer dan waanzinnig snel.

Dremel adviseert winkeliers om er 90 euro voor te vragen. Afdingen aanbevolen. Je kind wordt er in elk geval wijzer van dan van Bob de Bouwer. En mogelijk mag je hem eens van haar lenen.

Wouter Klootwijk