Het motto is ‘mond dicht en luisteren’

Het publiek moet stil zijn bij Shut Up!! Club-avonden, in W2 Den Bosch.

Alleen tegen betaling van zwijggeld mag het publiek naar binnen.

‘Welkom bij de Shut Up!! Club. U leest het goed, het is inderdaad MOND DICHT EN LUISTEREN!’ De poster op de deur van popzaal W2 in ’s-Hertogenbosch zegt al voldoende. Deze zaterdagavond staat niet in het teken van gezellig bijpraten onder het genot van een drankje en livemuziek. Nee, er wordt stilte en aandacht gevraagd.

In de zaal zitten de bezoekers aan tafeltjes met kaarsjes en bakjes nootjes. Terwijl het voorprogramma The Endrick Brothers (twee mannen en één akoestische gitaar) op het podium staat, hoor je buiten een auto toeteren. Een vreemde gewaarwording op een plek waar doorgaans de rockgitaar heerst.

Bij het hoofdprogramma Richmond Fontaine is er meer ruimte voor de elektrische gitaar. Stiekem wordt er, vooral achter in de zaal, gekletst. Het volume van de Amerikaanse alternatieve countryband laat het ook toe. „Richmond Fontaine is een grensgeval voor de Shut Up!! Club”, zegt bedenker Bert van de Kamp. „Maar bij de rustige nummers merk je dat het publiek stilvalt. De naam werkt dus wel.”

Het idee van de Shut Up!! Club ontstond na afloop van een concert van een singer/songwriter in een rumoerig café. Van de Kamp: „Samen met mijn vrienden ergerden we ons aan het geklets tijdens het optreden. We bedachten dat het leuker was om de gage van die artiest zelf bij elkaar te leggen en hem thuis uit te nodigen. Als een echte club, waarbij de contributie ook meteen het entreegeld is.”

Het bleef aanvankelijk bij een idee. Totdat het werd opgepakt door de W2, waar Van de Kamp in het bestuur zit. Samen met boeker Ivo Cooymans verzorgt hij nu op onregelmatige basis de Shut Up!! Club-avonden. De focus ligt vooral op rustige luistermuziek als americana, alt.country en singer/songwriters. Het exclusieve lidmaatschap wijkt om meer publiek toe te laten. Maar in plaats van entree betaalt het publiek nu zwijggeld.

Ook waken de twee organisatoren over de intimiteit van de avond. „De band mag niet te bekend zijn, want er moet wel plek blijven voor de stoelen en tafels”, aldus Cooymans. „Tijdens de eerste Shut Up!! Club met Mary Gauthier waren de stoelen en tafels weggehaald omdat het te druk was. Terwijl dat heel belangrijk is voor de sfeer.” Van de Kamp lachend: „Tja, we leggen ons wel beperkingen op. Bruce Springsteen zouden we in deze setting niet kunnen doen.”

Het praten tijdens concerten is al een tijdje voer voor discussie. Twee weken geleden brak de Engelse band Sophia een concert in Eindhoven af vanwege rumoer in de zaal. Sindsdien woedt er op het internetforum van de band een discussie of de band het juiste heeft gedaan. Cooymans ziet geen winnaars in die situatie: „Het is zowel gênant voor de zaal als voor de band. Maar je kunt als organisator moeilijk mensen wegsturen. Daarom creëren we op deze avonden een mooie drempel voor mensen die willen kletsen.”

Bert van de Kamp, in het dagelijkse leven popjournalist en docent muziekgeschiedenis, voegt daaraan toe: „Popmuziek is voor negentig procent amusement en voor vijf procent leed. Dan ga ik toch niet feesten wanneer een zanger zijn hart uitstort?”

David Pino, zanger van de Rotterdamse band El Pino and the Volunteers, juicht het initiatief toe. De band zal aankomende zaterdag voor de tweede keer optreden in de Shut Up!! Club. „Het komt je nummers echt ten goede. Het praten is namelijk niet alleen hinderlijk voor de mensen die willen luisteren. Je merkt ook dat je als muzikant moeilijker kan concentreren wanneer je aan het spelen bent.”

Maar als zanger vragen of het publiek stil wil zijn gaat hem te ver: „Het moet niet te belerend worden. Je wordt anders al gauw een schoolmeester die zijn klas vraagt om stilte. De uitdaging is juist om de aandacht van het publiek te grijpen.” Maar wat als het publiek dan toch blijft praten? „Dan gaan we gewoon wat harder spelen.”

Check www.w2.nl of http://www.myspace.com/baasjeb voor meer informatie