De grootste dijk

Bent u de laatste jaren in Hoek van Holland geweest, kent u uit eigen aanschouwing de Tweede Maasvlakte? Weet u hoe het voelt om, bij voorkeur met de bus, over de Afsluitdijk te rijden? Hebt u de Getijdendam in de Oosterschelde gezien? Als u een van deze drie vragen met ‘nee’ beantwoordt, is het tijd voor een aanvullende inburgeringscursus.

Nederland hoort tot de welvarendste landen ter wereld, we hebben de gelukkigste kinderen, en toch is de natie ten prooi aan een mysterieuze knorrigheid. Actie ‘Kort lontje’ heeft niet geholpen. Nu weer het gebaar waarmee je medeweggebruiker zich verontschuldigt nadat hij je bijna total loss heeft gereden. Opgestoken handpalm in plaats van de opgestoken middelvinger. En het nieuwe kabinet dat alles samen wil doen.

Dan is er ook nog het plan van de denktank Public Space voor een nationaal symbool in zee, ‘een soort Vrijheidsbeeld bijvoorbeeld’. Daar heb je het weer: die overschatting van wat het buitenland heeft. Rotterdam, het Manhattan aan de Maas. Nee. Manhattan is Rotterdam aan de Hudson. Harry Mulisch, de Nederlandse Homerus. Het is de Griekse Harry Mulisch die eigenlijk Homerus heet. Niet wij moeten ons vergelijken met het buitenland. Het is andersom. Zo stoten we ons op in de vaart der volken.

Het staat nu wel vast dat de zeespiegel de komende decennia behoorlijk zal stijgen. Tegelijkertijd wordt voorzien dat in de Randstad steeds meer gebrek aan ruimte voor alles zal ontstaan. De Randstad, nog altijd ‘de aanlegsteiger van Europa’, zoals W.L. Brugsma deze metropool aan zee eens heeft genoemd, raakt langzamerhand achter bij vergelijkbare gebieden in het buitenland. De nationale motor veroudert. Als we iets groots willen verrichten waardoor het buitenland paf staat en die ons de wind weer in de zeilen jaagt, moet er iets zeer groots worden verricht.

Dat wil zeggen: de hele kust van Cadzand tot Den Helder moet twintig kilometer naar het westen worden verlegd. Is die man goed zijn uw hoofd, zult u denken. Waren de Chinezen goed bij hun hoofd toen ze tussen 247 en 210 voor Christus hun 2450 kilometer lange Chinese Muur bouwden? Het is het enige menselijke bouwwerk dat van de maan af te zien is.

Wij hebben tussen Cadzand en Den Helder ongeveer 240 kilometer kustlijn en daarvoor de Noordzee met een diepte van 10 tot 20 meter. Op het gebied van dijkenbouw hebben we twee millennia ervaring. Het wachten is nu op de volgende Jan Adriaensz Leeghwater (1575-1650) of Cornelis Lely (1854-1929) om dit gedurfde plan tot verovering van 4800 vierkante kilometer op onze erfvijand het water tot uitvoerbaarheid te bevorderen. Hoe de nieuwe zeewering moet worden gebouwd, met welke revolutionaire techniek, laten we aan het Waterloopkundig laboratorium in Delft over.

Wij worden ons er weer van bewust dat onze gemeenschappelijke vijand het water is. En onze gemeenschappelijke trots: de dijk. In het water ligt onze Frontier van ons Wilde Westen. De dijk is het nationale kunstwerk dat veiligheid en welvaart brengt en waardoor we wereldberoemd zijn geworden en gebleven.

De bouw zal voor iedereen die hier woont een erezaak worden. Een hele generatie. Zo komt er ook een eind aan het geheime bewind van de jan salie van de fun die met rijmpjes en slagzinnetjes het volk op het rechte pad wil houden. Alle vliegen in één klap.