Beste Charles Ryder,

Ik stel mij vaak voor hoe je na de oorlog ontslag hebt genomen uit militaire dienst en op het platteland bent gaan wonen. In een cottage met een pad van leistenen naar de voordeur waar een klimroos naast groeit. Alles liefelijk, om je cynisme te compenseren. Sinds je gelooft, schilder je niet meer. Wanneer er een brief komt van een museum dat een overzichtstentoonstelling van je werk wil organiseren, reageer je niet. [...]

Op kerstavond komt Cordelia bij je langs. Ze woont in een klooster niet ver van Brideshead en slijt haar dagen met bidden en armenwerk. Als ze komt, praten jullie. En als ze weg is, sta je vaak uren voor het raam en denk je aan de menselijke tragedie waar je onderdeel van bent geweest.

Heb je nog liefde in je leven, Charles? Naast je bed staat een foto van Julia. Die is genomen op de avond dat ze je vertelde dat het voorbij was. Ze zit op de rand van de fontein en kijkt je aan. Met liefde en verdriet vooruitlopend op het naderende afscheid. Dat zag je toen niet. [...]

Een hartelijke groet van een onbekende vriendin,

Sophie Zijlstra