Beste ‘Ik’ uit Turks Fruit

Hoe ik voor het eerst met je kennismaakte, ik vergeet het nooit meer. ‘Ik was aardig in de rotzooi terechtgekomen nadat ze bij me weggegaan was.’ Dat was een binnenkomer van heb ik jou daar. Die is van hetzelfde kaliber als in dat liedje van Bob Dylan, ‘Like A Rolling Stone’. Dat begint met een furieuze eenzame slag op een drum, een bijna apocalyptische klap, en dan kómt er een lied van de grond los…Zoals dat liedje voor mij het hart van de popmuziek is, is het liefdesverhaal over Olga dat jij opschrijft in Turks Fruit dat van de literatuur. Jij bent mijn grote liefde. En die kom je niet te boven, want zulke liefde maakt je voor de liefde voorgoed ongeschikt.

Ik heb me vereenzelvigd met je. Ik heb je zelfs nageaapt. Met mijn vriendin van toen buiten op de stoep een glas rode wijn drinken terwijl de regen met bakken uit de hemel komt. Maar mijn werkelijkheid haalde het niet bij die van jou. Ik voelde méér bij de scène die jij beschreef. [...] Om de een of andere reden is mijn liefdesgeschiedenis verstrikt geraakt in die van jou. Soms geneer ik me daar voor. Het is maar een boek! Ik denk wel eens, daar gá ik weer, misschien is die liefde van mij toen wel stukgelopen door jou. Zoals jij hebt geschreven in Turks Fruit, zo schrijf je over liefde. Daar kan geen andere liefdesgeschiedenis tegenop. Dat wilde ik je schrijven. Dag,

Leo Lotterman