Ben jij nog niet gelift?

Een knap staaltje documentaire film in Holland Doc. Cameravrouw was programmamaakster Sunny Bergman. Ze ligt op een onderzoekstafel van een vaginakliniek in Los Angeles.

Benen wijd, camera scherpgesteld en filmen maar. Terwijl een wonderdokter aan de schaamlippen trekt.

Wat constateert deze God van de schoonheid? Te weinig kont, te veel dijen en een foute vagina: „You need the full works, dear.”

Ieder het zijne, maar mij niet gezien. Voor deze vorm van geaccepteerde vrouwenbesnijdenis ben ik te rationeel. Nooit in een gezond lijf snijden. Nergens. Zelfs niet als lezers je wijzen op kraaienpootjes rond de ogen.

‘Ben jij nog niet gelift?’

‘Is het geen tijd voor een botoxje?’

Op Internationale Vrouwendag komt de publieke omroep vooral met mannentelevisie. Avondvullend UEFA Cup-voetbal op Nederland 1 en WK schaatsen op Nederland 3 . Dat trok liefst 2.845.000 kijkers. Maar waar kunnen niet-sportfanaten terecht die invulling zoeken voor een stukje vrouwendag? In elk geval niet op Nederland 2: ook Andere Tijden deed een toys-for-boysonderwerp: Anthony Fokker.

Zodoende stortten we ons op snippertjes vrouwennieuws. Dat vrouwen nog steeds zijn ondervertegenwoordigd bij de politie, meldde het NOS Journaal. Een bobo zei: „Emancipatie is een beweging, die maak je zelf!”Terwijl RTL Boulevard vrouwen filmde die hardliepen op stilettohakken. Zomaar? Welnee, er moest een nieuw blad gepromoot. En dat loofde 10.000 euro uit voor de winnaar. „Om lekker te shoppen.”

Pas om kwart voor elf ’s avonds, toen Ireen Wüst „heel diep was gegaan” voor haar tweede wereldtitel, stond de publieke omroep in het teken van de vrouw. Op twee netten tegelijk. Pauw & Witteman hadden drie vrouwen aan tafel genood, terwijl Holland Doc Beperkt Houdbaar uitzond, een aanklacht tegen de verstikkende schoonheidsindustrie.

Een indringende documentaire waarin Bergman glossies, wetenschappers, modefotografen en cosmetisch artsen langsging om de tijdgeest te vangen. Vrouwen, zo bleek, zijn zichzelf in de loop der tijd steeds minder mooi gaan vinden. Dat komt doordat ze zich spiegelen aan gephotoshopte beelden. Met als gevolg dat het nepbeeld het streefbeeld wordt. En daar verdient de cosmetische industrie grof geld mee.

Dat bewees een Amerikaans meisje van amper vijftien. Ranke tante, prachtige lokken. Anders dan Bergman ging zij wel onder het mes. Ze liet haar schaamlippen wegmaken, die waren „abnormaal” vergeleken met de door de computer bewerkte sneetjes in Playboy. Ook moeder was daarvan overtuigd. Mijn dochter heeft een „aandoening”, zei ze. „De ingreep is medische noodzaak.” Bovendien was er een discount: de dokter beloofde 2.000 dollar korting als het op de Nederlandse film mocht.

Indirect chequebook journalism? Verblind door haar missie filmde Bergman de operatie van het meisje. Ze wil negatieve ervaringen met de schoonheidsindustrie verzamelen. Met de bedoeling een rechtszaak aan te spannen als een letselschadeadvocaat daar heil in ziet. „Anders krijgen we hier Amerikaanse toestanden.”

Misschien hoeven we daar niet op te wachten. Oud is niet langer fout, vertelde de schrijfster van rimpelmania in RTL Boulevard. „ Nu Anti aging een massaproduct is, keert de elite zich er langzaam vanaf.” Maar sidekick Van Zadelhoff, van beroep visagist, geloofde er niks van. Hij trok een vies gezicht en vroeg: „Waar halen dames dan hun zelfvertrouwen vandaan?

Reageer op deze column via www.nrc.nl/ogen