Woonhotel op Zuid trekt ‘ongure types’ aan

Omwonenden van station Maashaven in Rotterdam-Zuid klagen over het metrostation, en het nabijgelegen Woonhotel. „Het is een hoerenpandje.”

Het moest ‘een baken op Zuid’ worden. Een symbool van het nieuwe, opgefriste Rotterdam bezuiden de Nieuwe Maas. Potentiële kopers werden gelokt met wervende teksten als ‘koninklijk’ en ‘hemels wonen’.

Maar hoe aangenaam is het woongenot in het drie jaar geleden opgeleverde multifunctionele complex met de uitdagende naam Queen of the South, pal tegenover metrostation Maashaven? Een weids uitzicht over zowel stad als haven vanuit de zeventig meter hoge woontoren (24 verdiepingen, 89 woningen), maar daarmee is alles wel zo’n beetje gezegd.

Een waslijst aan klachten somde woordvoerder Ria Bloemheuvel van de bewoners maandagavond op, tijdens de raadsvergadering van de deelgemeente Charlois in theater Zuidplein. Agressieve hangjongeren, tippelende hoertjes, vernielzuchtige nachtbrakers, dealende insluipers – in weerwil van alle mooie beloften was het nog altijd bar en boos op de kop van de Mijnsherenlaan. „Als de leefbaarheid niet verbetert, trekken niet alleen de huidige maar ook de nieuwe bewoners weg”, aldus Bloemheuvels waarschuwing aan van het dagelijks bestuur van de deelgemeente Charlois.

Vooral het Woonhotel, met 104 kamers het fundament van de woontoren, trekt volgens omwonenden ongure types aan. Bloemheuvel zegt meer dan eens drugsgebruikers te hebben aangetroffen in het trappenhuis. Prostituees, van wie sommigen ‘ex-Keileweg-meiden’, zouden hun klanten openlijk voor de ramen bevredigen. „Maar de eigenaar heeft oogkleppen op”, aldus Bloemheuvel.

De eigenaar, directeur-exploitant Roel Rol van het viersterren Woonhotel, reageerde geprikkeld op de aantijging van zijn bovenburen. Waarom hadden „de geachte dames” eerst de pers geïnformeerd en toen pas bij hem aangeklopt? Zijn conclusie: „Ze laten zich leiden door gevoelens, niet door feiten. Onze hotelgasten zijn niet verantwoordelijk voor de overlast op straat, die in mijn ogen ook nog eens eerder af- dan toeneemt.”

Het Woonhotel is een nieuw fenomeen in Rotterdam. Behalve de zakelijke markt kunnen bij Rol stadsbewoners terecht die tijdelijk verlegen zitten om woonruimte, na bijvoorbeeld een brand of een verblijf in een blijf-van-mijn-lijfhuis. Maximaal zes maanden mogen zij tegen gereduceerd tarief gebruik maken van een appartement. Volgens de omwonenden zijn het echter vooral verslaafden, ex-gedetineerden en psychiatrische patiënten, die hun intrek hebben genomen. Bloemheuvel: „Ik werk in de verslavingszorg en psychiatrie, en weet dus waarover ik het heb.”

Rol bestrijdt die lezing en zegt zich door de beschuldigingen aangetast te voelen in zijn goede naam en eer. „Wij hadden het afgelopen jaar 26.000 overnachtingen, waarbij onze gasten ons op de boekingssite het waarderingscijfer acht gaven. Denkt u nu werkelijk dat ze dat zouden doen als in de kamer ernaast een heroïnehoertje haar klanten afwerkt? Zelfs stewardessen van de KLM overnachten hier. Dat zegt wel wat, want die dames zijn over het algemeen zeer kritisch.”

Zijn gehoor, ongeveer vijftig merendeels autochtone Rotterdammers, wist Rol niet te overtuigen. „Het is een hoerenpandje”, beet een oudere bewoonster hem toe vanaf de publieke tribune.

Bijval krijgt Rol van de voorzitter van de deelgemeente, Dick Lockhorst (PvdA). Ook hij herkent zich niet in de klachten. Hij spreekt van „een opeenstapeling van incidenten en slechte communicatie”. Toegegeven, een oase van rust is de Tarwewijk nog allerminst sinds de strijd, nu vier jaar geleden, met de overlast en criminaliteit werd aangebonden. „Deze buurt is nog altijd een hotspot, waar niet voor niets twee stadsmariniers (speciale wijkagenten, red.) rondlopen, maar we maken vorderingen”, benadrukte Lockhorst. In overleg met de politie – ironisch genoeg eveneens in het complex gevestigd – hoopt hij „binnen drie weken met alle partijen nu snel de harde cijfers boven tafel te krijgen”.

Eén concrete toezegging kon hij al wel doen: in het gehele gebied rondom de Dordtselaan zal vanaf „mei of juni” sprake zijn van extra toezicht via 26 camera’s. De kosten (1,5 miljoen euro) komen voor rekening van de gemeente, die spreekt van het grootste elektronische bewakingsproject in de stad.

Dat is hard nodig, beweren omwonenden. Behalve het woonhotel zorgt ook de nabijgelegen danshal Maassilo (voorheen Now&Wow) voor overlast. Een schietpartij met dodelijke afloop, vlak voor de jaarwisseling, leidde tot een tijdelijke sluiting. Onlangs werd een taxichauffeur neergestoken. „Hoeveel doden moeten er vallen voordat men ingrijpt”, vraagt Bloemheuvel zich vertwijfeld af.