IJsmeesters in Salt Lake hopen op wereldrecords

Op de snelle baan van Salt Lake City wordt vanaf vanavond het schaatsseizoen afgesloten met de WK afstanden. Schaatsers en coaches rekenen op wereldrecords.

De ijsmeesters van de snelste banen ter wereld strijden tegenwoordig minstens zo hard om toptijden als de schaatsers zelf. Records leveren aanzien op en geld, broodnodig om de dure exploitatie te bekostigen.

Dit na-olympisch schaatsseizoen sneuvelden bij vrijwel alle belangrijke wedstrijden de baanrecords. Volgens Gerard Kemkers, coach van de succesvolle TVM-ploeg, komt dat mede doordat de ijsmeesters sneller ijs maken. „De felle competitie tussen de ijsbanen, die allemaal het snelste ijs willen, levert procentueel een aanzienlijk deel op van de winst in tijd.” Wetenschapper en oud-schaatser Marnix ten Kortenaar vertelde onlangs hoe in Heerenveen sneller ijs werd gemaakt. „Carl Verheijen reed vorig jaar een wereldrecord nadat we hadden getest met chemicaliën.”

De op 1.425 meter hoogte gelegen Utah Olympic Oval van Salt Lake City gold vrijwel direct na de opening in 2001 als snelste ijsbaan ter wereld. Tijdens de Olympische Winterspelen van 2002 werden op twee na alle wereldrecords gebroken. The Olympic Oval van Calgary, op 1.035 meter hoogte en sinds 1987 ijsbaan nummer één, was z’n toppositie kwijt.

Cindy Klassen bracht haar thuisbaan eind vorig seizoen terug naar een gedeelde eerste plaats. Tijdens het WK allround reed de Canadese op de drie kilometer een wereldrecord, net als Davis (1.500 meter) en Kramer (10.000 meter). Bij recordwedstrijden brak ze een week later de toptijd op de 1.000 meter.

Na de wereldbekerfinale van afgelopen weekeinde pakte Calgary de koppositie zelfs terug, wat betreft de wereldrecords op de klassieke afstanden. Na nieuwe toptijden van Shani Davis (1.500 meter) en Sven Kramer (5.000 meter) leiden de Canadezen met vijf wereldrecords, tegen vier voor Salt Lake City. Heerenveen completeert de lijst, met het record van Kramer op de 10.000 meter.