Nederlanders: een abstract volk

komar_big.gifEigenlijk is de serie al tien jaar oud, het blijft leuk: Keus van het Volk van Komar en Melamid, ooit beroemd geworden  met sociaal-realistische grapjes (zie plaatje). Na de val van het communisme was de lol daarvan af en nam het duo de westerse variant op de dictatuur van het proletariaat onder de loep: onze massacultuur.

Voor deze serie lieten Komar en Melamid een peiling uitvoeren naar het esthetisch gevoel van volkeren: wat beschouwt men als grote kunst? De uitslag verwerkten Komar en Melamid tot twee gespiegelde schilderijen: most wanted-least wanted. Ik sprak onlang galerist/spindoctor Marat Gelman, die ’Keus van het Volk’ deze maand weer tentoonstelt op de tweede Biennale van Moskou. Een Russische verzamelaar heeft ‘m in zijn geheel opgekocht, voor anderhalf miljoen dollar.

Wat viel Gelman op? ‘Alle volkeren neigen tot sentimentele, realistische kitsch. Kijk naar de keus van Rusland: een meer, een naaldwoud, Jezus, kinderen, een beer. Nederlanders zijn de enigen ter wereld die abstract prefereren boven realistisch. Hoe komt dat?’

Goede vraag. Een abstract volkje, dat zijn we. Iets om trots op te zijn?