Colors, een jaar later

colors.jpgEen jaar geleden schreef ik dit stuk. Het gaat over Colors, het restaurant dat de overlevenden van Windows on the World samen openden. Windows on the World was het restaurant bovenin een van de Twin Towers.

Colors is een bijzonder restaurant. Niet alleen omdat de werknemers hun 73 op 11 september 2001 omgekomen collega’s niet konden vergeten en samen verder wilden. Ook omdat de obers, de koks, de afwassers weigerden nog langer voor een baas te werken. Het werd een coöperatie. (Van de 26.000 restaurants in New York zijn er maar twee een coöperatie.)

Vanochtend liet The New York Times weten hoe het nu met Colors gaat. Belabberd. De tafels blijven leeg, en voor zaterdagavond is reserveren niet meer nodig.

Colors moest ingrijpen. Van de 58 werknemers zijn er nog maar 35 over, de prijs van hoofdgerechten is teruggebracht van 33 tot maximaal 25 dollar en ook spijkerbroeken zijn nu welkom.

Wat gaat er mis? Colors heeft hetzelfde probleem als alle New Yorkse restaurants: na de eerste paar maanden is de nieuwigheid eraf en gaan New Yorkers naar een verser restaurant. Driekwart van alle restaurants in de stad sluit binnen vijf jaar de deuren.

Verder werkte het toch niet dat de werknemers hun eigen uurloon mochten vaststellen. 13,50 Dollar vonden ze redelijk - maar dat was hoger dan elders. Het restaurant draait verlies en de lonen zijn omlaaggebracht.

Ik pak toch mijn aantekeningen er even bij. Ik sprak vorig jaar met Fekkak Mamdouh, een van de obers. Fekkak vertelde me dat ze met opzet voor een luxe restaurant hadden gekozen, zonder foto’s van de Twin Towers, zonder herinneringen aan hun collega’s aan de muur. „Bezoekers willen niet naar een restaurant voor 9/11”, vertelde hij me. „Ze komen niet voor een monument. Ze komen voor een goed restaurant.” Blijkbaar niet?