Verkeerde interpretatie burnout-onderzoek

In een ingezonden brief in NRC Handelsblad van 17 februari uit Carien Karsten forse kritiek op mijn promotieonderzoek zoals dat werd besproken op 14 februari in dezelfde krant. Het is jammer dat zij kennelijk niet de moeite heeft genomen om zich te verdiepen in de feitelijke inhoud van het interview, noch in dat van mijn proefschrift.

Haar eerste kritiekpunt stelt dat emotionele labiliteit die gemeten kan worden bij mensen met een burnout weer verdwijnt als ze herstellen. Zoals ik in het interview heb opgemerkt is dat niet het geval; van de persoonlijkheidskenmerken die het hier betreft (neuroticisme en extraversie) is al jarenlang bekend dat het fundamentele karaktereigenschappen zijn die nauwelijks veranderen.

Haar tweede kritiekpunt betreft oorzaak-gevolg relaties; ze stelt dat niet is gezegd dat labiliteit burnout veroorzaakt. Dat ben ik volkomen met haar eens. Noch in mijn proefschrift, noch in het interview heb ik persoonlijkheidskenmerken als oorzaak van burnout benoemd. Sterker nog, ik heb duidelijk gesteld dat stress op het werk de belangrijkste voorspellende factor voor burnout is. Uit mijn onderzoek blijkt slechts dat mensen met burnout vaak ook een bepaalde emotionele labiliteit bezitten; nergens blijkt dat deze labiliteit de oorzaak is van burnout of, andersom, het gevolg ervan. Dit is wat in de wetenschap een correlatie heet en een dergelijke samenhang impliceert geen causaliteit.

Ten derde noemt ze mij naïef omdat ik de hoop zou uitspreken dat werkgevers zich niets van mijn onderzoek zullen aantrekken. Ik vraag me af waar ze dit vandaan heeft; in het interview spreek ik juist heel duidelijk mijn vrees uit voor een verkeerde interpretatie van mijn onderzoek.