Grote verschillen tussen twee jonge jazz-pianovips

Concert: Young Vips Tournee . Gehoord: 2/3 Theater Lantaren/Venster, Rotterdam. Tournee t/m 21/3.

De één won de Dutch Jazz Competition 2006. Pianist Franz von Chossy kreeg zowel de groeps- als solistenprijs. De ander, pianist Harmen Fraanje, was de jaarlijkse keuze van de Vereniging van Jazz en Improvisatiemuziek Podia (de VIP). Samen vormen ze Young Vips, die in een double-bill voor ‘buitengewoon Nederlands talent met hoogwaardig eigen repertoire' door het hele land touren.

Dat repertoire bestaat voor beide musici uit pianojazz waarin de nadruk ligt op buitengewone, mooie melodieën. De 30-jarige Fraanje toonde zich een romanticus op zijn debuutalbum Sonatala uit 2003, waarmee hij sfeervolle beelden opriep. De 27-jarige Duitse Von Chossy, die zich in 1988 in Nederland vestigde, liet op zijn onlangs verschenen debuut Awakening horen vooral een aanhanger te zijn van de frismoderne jazztrend waarin pop en klassiek moeiteloos integreren.

Toch kon er in dit dubbelconcert geen groter verschil bestaan tussen deze twee Young Vips. Terwijl Von Chossy een wat voorspelbare set bracht met toegankelijke en lichtvoetige popjazz in de lijn van zijn cd bracht, koos Fraanje nadrukkelijk voor experimentele impro. Niets stond bij zijn avontuurlijke optreden vast.

Fraanje’s kwartet, waarin de twee Fransen Brice Soniano (bas) en Toma Gouband (drums) en gitarist Anton Goudsmit die saxofonist Michael Moore verving, zocht ter plekke de snijpunten op van ieders instrument. Dat leverde slechts een paar highlights op. Maar al te vaak verzandde alles in een kunstzinnige geluidenbrij, waarin iedere musicus voor zichzelf leek te spelen.

De rol van Fraanje was opmerkelijk ondergeschikt aan zijn dominante medespelers. Slechts een paar keer lukte het hem de muziek een zinnige kant op sturen. Hier bleek maar weer: er is lef nodig om vanuit het niets te improviseren. Maar net zo goed is durf nodig om aan oeverloze verkenningen met malle geluidjes een einde te maken.

Het was zware kost vergeleken bij het lichte voorgerecht dat Von Chossy, spelend op kousenvoeten, bracht. Ook zijn trio, met bassist Sean Fasciani en drummer Flin van Hemmen, had moeite met de spanningsboog. Ieder nummer kende dezelfde vaker gehoorde opbouw, van klein en zacht ging het naar vol en dik. De prikkels kwamen van de jonge drummer Van Hemmen, al remde íets hem telkens weer af. Zo bleef het bij aaibare jazz, waarin de instrumenten nauwelijks werden uitgewrongen.