‘Als je wilt, kan je strak de kist in’

Ouderen die dood willen, daarover ging het zaterdagavond in een aangrijpende aflevering van Rondom Tien. Ze stoppen met eten en drinken of rijden zich in een invalidekar voor de trein. De man die clandestien een drankje bemachtigde had meer geluk. Geen impulsieve zelfmoordenaars, getuigden hun kinderen, maar weldenkende mensen voor wie het leven al jaren geen enkel perspectief meer bood. Hun artsen konden niet helpen, dat stond de wet niet toe. En onder de huidige regering komt daar beslist geen verandering in, oreerde een Eerste Kamerlid van de ChristenUnie.

Het ging niet over deze gruwelijke praktijk in Buitenhof, waar minister Ronald Plasterk (OC&W) zijn debuut als talkshowgast maakte. Wel over de campagne voor de komende verkiezingen. De oud-columnist was niet te beroerd daarvoor het land in te gaan, zo had hij ,,zelf aangegeven’’. Mooi om te horen hoe de onderwijsminister zich Balkenendes eufemismen al eigen heeft gemaakt. De managers hadden het voor het zeggen in het onderwijs, kwamen we te weten, en een parlementaire enquête naar deze misstanden leek hem ,,een uitstekend idee’’.

Op zondag morgen had Joop Visser (voorheen Jaap Fischer) ook al aangegeven dat van de manager weinig heil te verwachten valt. In Vrije Geluiden zong hij: ,,Nooit een vak geleerd, z’n handen staan verkeerd, onze Jan is manager geworden. Nergens voor geschikt, heeft ie ’t geflikt (...).’’ Na zo’n veertig jaar solistisch te hebben opgetreden, vergezelt de zanger zich nu van een zangeres: Jessica. Zij brengt al even onbewogen en droogkomisch Vissers snijdend repertoire ten gehore.

Jessica en Joop kennen elkaar van het koor, maar dat is alles wat ze over hun relatie kwijt willen. ,,Wij doen geen privé’’, gaf Joop aan. ,,Mensen beginnen altijd over hun gevoelens, moeder, vriendin. Wat interesseert mij nou de problemen van een man op een podium. Dat moet-ie thuis regelen!’’ Visser is zo langzamerhand de enige op tv die zijn emoties niet tentoonspreidt. Het virus van de zielenroerselen is van het amusements- en sportdomein naar informatieve rubrieken overgeslagen. Emotioneel bloot is functioneel in programma’s over ouderen die dood willen, maar niet bij stakende buschauffeurs.

In Profiel werden de drijfveren blootgelegd van onze Jan uit Oss die nu 25 Tweede Kamerleden managet. Toen hij tien was overleed zijn vader en moest hij, als jongste Marijnissen, naar kostschool. Zijn onstuitbare werkdrift, zijn wil om de wereld te veranderen en het familiekarakter van zijn Socialistische Partij – dat alles valt uit die ene traumatische gebeurtenis te verklaren. Tenminste, dat gaf Profiel aan. Hoe Jan daar zèlf over dacht bleef buiten beschouwing.

Het programma Kruispunt liet de ouders aan het woord van Joe van Holsbeeck, de scholier die vorig jaar op een Brussels station werd vermoord nadat hij weigerde zijn mp3-speler af te staan. Een bijzonder gesprek, waarin de dood voortdurend aanwezig was. De ouders gaven een ontroerend inzicht in het 17-jarige leven van een uitbundig energieke jongen. Hun immense verdriet en machteloze woede klonken door in al hun woorden, zonder die gevoelens te benoemen. ,,Ik zal geen zelfmoord plegen’’, drukte de moeder van Joe het uit, ,,maar als ik weet dat ik hem weer ontmoet, zal ik niet bang zijn voor de dood.’’

En zo kreeg het thema van dit tv-weekeinde nader gestalte. De apotheose brachten actrice Cox Habbema en cosmetisch arts Robert Schoemacher in Tegenpolen. Nee, aan plastische ingrepen begon Habbema niet, en dat was ook helemaal niet nodig fleemde Schoemacher. Dus keuvelden ze maar wat over plezierig oud worden, waarbij beiden graag nog van seks zouden genieten. ,,Daar blijf je jong bij’’, verzekerde Schoemacher, die om een jeugdig uiterlijk te houden dagelijks ook nog zo’n vijftig voedingssupplementen tot zich neemt. Wat sport en nu en dan een plastische ingreep moesten de rest doen. ,,Als je wilt, kan je strak de kist in’’, gaf hij aan.

Morgen weer de visie van recensent Wubby Luyendijk.