Recept voor zwartkijkers

Diverse strategen die vorige belangrijke ontwikkelingen op de financiële markten juist voorspelden zijn somber. Goud en staatsobligaties bieden dekking bij een beurskrach.

U heeft niet geluisterd. U heeft de signalen veronachtzaamd. Verzadigd en intens gelukkig, na een vier jaar durende bloei van de mondiale aandelenmarkten, heeft u de sceptici als doempredikers en angstzaaiers afgedaan.

Nu de daling met 9,2 procent van de Chinese Shanghai en Shenzhen 300 Index een mondiale uitverkoop van aandelen heeft veroorzaakt, hebben beleggers twee opties: zij kunnen zich wentelen in zelfbeklag en niets doen, terwijl hun bezittingen het risico lopen verder beschadigd te raken, of zij kunnen zich hervatten en actie ondernemen om de winsten te helpen behouden en toekomstige verliezen te beperken.

Niemand weet zeker hoe ver de markten zullen terugvallen. Toch voorspellen sommige mensen met fraaie geloofsbrieven dat de aandelenverkopen nog wel even zullen aanhouden.

„Ik zou hier als belegger enige behoedzaamheid betrachten en de minder goed presterende aandelen verkopen in plaats van ze agressief aan te kopen”, verklaarde Marc Faber, die als oprichter en managing director van Marc Faber Ltd. in Hong Kong ongeveer 300 miljoen dollar aan belangen beheert, in een interview met Bloomberg News.

„We moeten over een maand of drie nog maar eens kijken hoe de situatie er dan voorstaat”, voegde hij eraan toe. Faber, uitgever van het Gloom, Boom and Doom Report, komt de eer toe de beurskrach van 1987 te hebben voorspeld.

Strategen van BCA Research in Montreal volgen een soortgelijk spoor, met name ten aanzien van China. „We zouden niet verbaasd zijn een inzinking van 20 tot 30 procent te zien voordat de bloeimarkt weer aantrekt, en adviseren klanten om een afwachtende houding aan te nemen”, zegt de firma in een e-mailbericht aan beleggers.

De modellen van Belkin

Michael Belkin, president van Belkin Ltd., een firma in Bainbridge Island, Washington, die kwantitatieve modellen gebruikt om bewegingen op de financiële markten te voorspellen, is in januari pessimistisch geworden. Hij zegt dat markten in het algemeen de neiging vertonen terug te keren naar hun fluctuatiegemiddelde over tweehonderd dagen, en uiteindelijk naar hun gemiddelde over tweehonderd weken.

Dat vertaalt zich in potentiële dalingen van 6 tot 10 procent van de Standard & Poor’s 500 Index; van 7,1 tot 28 procent van de Dow Jones Stoxx 600 Index in Europa; van 10 tot 29 procent van de Tokyo Stock Price Index.

„Liquidaties van zelfgenoegzame zeepbelmarkten kunnen uitlopen op gymnastische oefeningen met scherpe dalingen, gevolgd door stevige stijgingen en nog meer dalingen”, schreef Belkin op 28 januari in een bericht aan beleggers. „De overspannen mondiale financiële markten bevinden zich waarschijnlijk op de drempel van een liquidatiegolf die zichzelf kan versterken, doordat derivatenposities die met geleend geld zijn ingenomen, met margin calls worden geconfronteerd.”

Voorzorgsmaatregelen

Waarom moeten we naar zulke waarschuwingen luisteren? Belkin – of althans zijn ‘zwarte kastje’ – heeft de rally van de Nasdaq Composite Index eind 1999 correct voorspeld, evenals de dot-com crash van maart 2000 en de haussemarkt in technologie-aandelen die eind 2002 begon. Vorig jaar voorspelde hij ook de uitverkoop die de mondiale markten in mei en juni overspoelde, en eind juli deed hij een juiste voorspelling over de heropleving van die markten.

Nu u de boodschap hebt begrepen, is het tijd voor enige voorzorgsmaatregelen. Als u Belkins doemscenario gelooft, of denkt dat Faber het bij het rechte eind heeft, is één optie je eenvoudigweg aan de zijlijn terugtrekken en je geld parkeren op de geldmarkten of op de markten voor kortlopende staatsobligaties.

Als u heel moedig bent, kunt u een shortpositie innemen in een wisselkoersgevoelig fonds dat een aantal regionale markten, een specifieke nationale aandelenmarkt of een bepaalde bedrijfstak volgt.

Op 8 januari beval Faber goud aan, de traditionele belegging in zware tijden. Hij zei dat de Federal Reserve de inflatie zou aanwakkeren door op de koersdalingen te reageren met een agressieve versoepeling van het monetaire beleid.

Defensieve aandelen

Veel beleggers kunnen echter niet al hun bezittingen ineens liquideren, in goud beleggen of grote hoeveelheden contanten vasthouden. Bovendien aarzelen fondsbeheerders gewoonlijk om de groeimarkten vaarwel te zeggen, omdat zij dan het risico lopen later minder goed te presteren dan hun branchegenoten.

Een compromis is de traditioneel defensieve sectoren te overwegen ten koste van de meer conjunctuurgevoelige. Dat zou betekenen dat men posities moet innemen in de gezondheidszorg, nutsbedrijven en niet-duurzame consumptiegoederen, zoals voedingsmiddelen, dranken en tabak. Op baissemarkten horen die het beter te doen dan technologie, basisindustrie en duurzame consumptiegoederen, zoals auto’s, vrijetijdsartikelen en restaurants. Vergeet echter niet dat je het relatief beter kunt doen, maar dan nog steeds geld kunt verliezen.

Strategen van Merrill Lynch & Co. adviseren ook voor kwaliteit te gaan op de obligatiemarkten. Het rendementsverschil tussen hoogrenderende obligaties (junk bonds) en Amerikaanse staatsobligaties zou met slechts 50 basispunten hoeven oplopen om het de staatsobligaties de komende twaalf maanden beter te laten doen dan de junkbonds, zeiden ze in een rapport van 13 februari. Als u denkt dat dat een lastige opgave is: in 2000 nam het rendementsverschil met 440 punten toe.

De zorgen over een diepe inzinking van de markt kunnen uit de koker van zwartkijkers blijken te komen. Toch merkte de toenmalige voorzitter van de Federal Reserve, Alan Greenspan, op 26 augustus 2005 op dat „de geschiedenis niet zachtzinnig is omgesprongen met de nasleep van lange periodes van lage risicopremies”.

En meestal weet Greenspan wel waarover hij het heeft.

Michael R. Sesit is een columnist van Bloomberg News. De geuite meningen zijn voor zijn eigen rekening.